|
Van Artos Dağı Tırmanışı Eu - dodak |
|
Sayfa 2 Toplam: 2
Güzel bir akşam yemeğinden sonra çantalarımızı hazırlayıp,kumanyamızı da alarak otobüse bindik.Çadırı ve 1-2 gereksiz eşyayı kampus da bıraktık. Van gölünün kenarındaki, Kızılay’a ait kamp yerine doğru yola koyulduk.Bir buçuk saatlik bir yolculuktan sonda Akdamar Adası’nın kenarındaki kampa ulaştık.İlk önce yemekhane de kalacaktık fakat daha sonra sahildeki bungalovların kapıları açılınca orda kalmayı daha uygun bulduk çünkü küçük bungalovları ısıtmak daha kolaydı.Biz yerleştikten sonda Gevaş’daki öğretmen evine yemeğe gittik.Yemeğimizi yiyip çaylarımızı içtikten sonra kamp alanına geri döndük.Sıcak sıvılarımızı hazırlayıp, biraz pis yedili oynadıktan sonra saat 9 da yattık.Her şey güzel bir tatil gibi gözükmeye başlamıştı gözümüze.Faaliyet havasını ve disiplinimizi kaybetmemek için oldukça uğraşmamız gerekti sanırım.
Saat 2:30 da kalktığımızda gece oldukça rahat uyumuş olmalıyız ki 4 kişilik ekibin bütün elemanları kendisi dışındaki diğer 3 kişiyi deli gibi horlamakla suçluyordu. Kahvaltımızı çok güzel ettikten ve sıcak sıvılarımızı tamamladıktan sonra çantalarımızı hazırlayıp 3:30’da otobüse bindik.Diğer ekiplerinde gelmesiyle yola koyulduk. Otobüsle dağın yamacına kadar gittik ve saat 4:30 gibi yürüyüşe başladık.
Yürüyüşün başlarından itibaren plastik ayakkabı giyen ekip arkadaşlarım taşlık ve sarp arazi yüzünden oldukça zorlandılar.İlk başlarda az eğimde dağın altına kadar ilerledik.Bir süre sonra biraz daha dik bir vadiden tırmanmaya başladık.Buda 2 köy korucusu omuzlarındaki tüfekleriyle ekibimize katıldı.Ayakları iyice haşat olan arkadaşlarım kara ulaşmayı dört gözle bekliyorlardı. Vadinin sonda diğer ekiplerin biraz sağına geçerek kar kulvarında tırmanışımızı sürdürdük.Kısa bir çıkıştan sonra artık çarşak ve kayalık arazi için endişelenmeyi bıraktık çünkü önümüzdeki rota tamamen karla kaplıydı.Daha sonra buralarda buza yakın sert karla karşılaştık.Ekip mola verince hocaların isteği doğrultusunda plastik ayakkabısı olanlar önden iz açmaya başladı,onların önünde de kramponu olan dağcılar giderek karı yumuşatmaya çalıştı.Burada bizim ekibimiz iz açmak konusunda çok önemli bir görevi yerine getirdi fakat arkadaşlarım da oldukça yoruldu.Daha sonda Mustafa hoca iz açanlara özellikle teşekkür etti çünkü kar iz açılmadan gidilemeyecek kadar sertti.
Önümüzde gördüğümüz sivri yükseltinin zirve olduğunu sanıyorduk ama onun eteğinden sağ tarafa geçtiğimizde acı gerçeği fark ettik, zirve bizim gördüğümüz yerin arkasında ve daha yüksekteydi.Uygun bir yerde tüm ekip durup moral ve enerji tazeledi,yolumuza devam ettik.Yaklaşık 1 saatlik dik bir çıkışın ardından sırt hattına ulaştık.Burada rüzgar orta şiddette ve soğuk esiyordu.Amacım çok fazla duraklamadan ve üşümeden biran önce zirve yapıp geri inmekti fakat ayakları acıyan ve iyice yorulmuş olan ekip arkadaşlarımın morali ve enerjisi iyice azalmıştı. Üstelik Oğuzhan bana nabzının normalden çok hızlandığını ve kontrol etmekte zorlandığını bildirmişti.Ekibi fazla zorlamadan arayı açmadan zirveye doğru emin adımlarla ilerledik ve 11:30 gibi zirveyle ödüllendirildik.Burada fotoğraf çektirip 10-15 dakika oyalandık.Bu sırada aşağıda bir kaza olduğunu duyduk.Hoca kramponu olanlarda hızlı bir ekip oluşturup aşağı yolladı.Biz durumun ciddiyetini bilmediğimiz için ve hiçbirimizde krampon olmadığı için konu üzerine fazla durmadık.Araz ve Oğuzhan üşüdüklerini söyleyince hemen inişe geçtik.
Sırt hattının sonunda geldiğimiz yönden aşağı inecektik ki hoca başka bir rotadan ineceğimizi söyledi.Biz de kardan gitmek istediğimizi çünkü plastik ayakkabıların ayaklarımızı acıttığını söyledik.Hocanın gösterdiği yönde kar parkurundan inişe geçtik.Yolda karşılaştığımız insanlardan kazanın ciddi olduğunu 2 kişinin sert karda kayarak düştüğünü,askeri helikopterin ve AKUT’un bölgeye geleceğini öğrendik.Bizim yapabileceğimiz bir şey olmadığı için inişe devam ettik.Saat 1:30 civarında minibüsün yanına vardık.Minibüse binip otobüsün yanına geldik.
Kaza geçirenlerden biri Uludağ üniversitesinden biri 100.yıl üniversitesindenmiş.Durumlarında çok ciddi bir şey yokmuş ama Vanlı arkadaşımızın vücudunda kırıklar ve boynunda zedelenme varmış.Bu durum herkesin moralini bozdu.
Akşam yemeğini yedikten sonra da geceyi kampüste geçirdikten sonra sabah kahvaltımızı yaptık ve faaliyet hakkında konuştuk. Daha sonra üniversitenin aracıyla hava alanına ulaştık.Saat 14:40daki uçağımıza binerek İzmir’e döndük.
RAPORU DÜZENLEYEN
Kubilay KARA
ETKİNLİKTEKİ GÖREVİ
Lider
DÜZENLENİŞ TARİHİ
15.11.2006
Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilirler.
Lütfen siteye giriş yapınız ya da kayıt olunuz.
|
|
Son Güncelleme ( Sunday, 04 February 2007 )
|
