Çanakkale Şehitlerini Anma Kizlar Sivrisi Kis Tirmanışı 17-18 Mart 2007 tarihinde Zirve Dağcılık ve Doğa Sporları kulübü tarafından gerçekleştirildi. Yazının devamında detaylı raporu bulabilirsiniz.

16 Mart aksami saat 24.00’de 32 kisi ile Izmir’den hareket ettik. Sabah saat 06.30 gibi Korkuteli’nde idik. Ankara subemiz uyesi Mitat bey’de bize katilacagi icin ve biraz geciktigi icin molayi uzun tutarak, 08.00’e kadar Korkuteli’nde kahvalti molasi verdik. Jandarmaya daga girisimiz ile ilgili yazi birakmak icin saat 08.00’de Elmali’ya hareket ettik. Ancak Mitat beyle halen bulusamamistik. Bu arada kisa bir Elmali turu yaparak vakit gecirdik. Saat 09.50’de Mitat bey’le bulusup, Elmali’ dan Buyuk Soyle koyune dogru hareket ettik. 

Buyuk Soyle koyunde 2 tane traktor kiralayarak, kamp yerimiz olan Ikizce kuyulara dogru yola ciktik.Ancak, birkac gun onceki kar yagisindan dolayi ,kamp yerimize kadar traktorle ulasamadik.Yaklasik 40 dakika kadar kamp yukumuzu tasiyarak ikizce kuyular kamp yerimize ulastik.Elmali turu atarken karsilastigimiz Akdeniz Universitesi Fotografcilik Bolumu’nde ogretim uyesi ve yaklasik 10 kisilik ogrenci grubu da bizimle beraber kamp yerimize gelip, faaliyetle ilgili fotograflar cekmek istediler. Kamp yerinde cadirlarimizi kurduktan sonra yaklasik 1 saat kadar cekimlerle vakit gecirdik. Fotograf grubundaki arkadaslar gittikten sonra kisa bir dinlenme ve yemek molasi verip,sonra da egitime basladik.Yeni yagan kar olmasi nedeniyle ve gunesin yakici sicakligi nedeniyle, kamp yeri cevresindeki kar, egitim icin cok uygun olmasa da daha oncelerde birkac kez yapilan egitimleri bir kez daha tekrar ettik.

Bu yil pek fazla yagis olmadigi icin, fazla kar olacagini dusunmemistik. Ancak kamp yerine kadar inen kar vardi ve her yer bembeyaz cok hos gorunuyordu. Bunun uzerine bir de durgun ve gunesli bir hava olunca ,keyfimize diyecek yoktu.Bir kis faaliyeti icin fazla luksdu.

Gece kizlar cadirindaki koroya bir baska cadirdaki erkekler korosu karsilik verince,cadirlar arasi atismaya dondu.Bu atismaya ,tepki sarkilari baskanimiz Orhan bey’den geldi.

18 Mart sabahi 03.30’da kalkip,04.30 ‘da tirmanisa baslamayi planladik.Ancak cok kisinin hazir olmamasi nedeniyle yuruyuse 05.00’de baslayabildik. Ekip liderimiz Levent arkadasimiz ve Vardar bey, rahatsizliklari nedeniyle yuruyuse gelemediler.
Yaklasik 2 saatlik yuruyusle kuzey kulvarlarinin girisine gelmistik.Bu bolumde kar yumusakti ve krampon gerekmiyordu. Yuruyus rehberimiz Orhan beydi.Ancak Gece baslayan rahatsizlik devam edince Orhan bey de yuruyuse devam edemedi ve donmek zorunda kaldi.O andan itibaren rehberligi Mitat Sener arkadasimiz aldi.

Gruptan 3 kisi kuzey kulvarlarinin 5.nden cikmak uzere gruptan ayrildi.Diger grup ise  kuzey 2.kulvardan tirmanisa basladi.Kulvarin daha girisinden itibaren buzlanma baslamisti.O andan itibaren kramponsuz gidilmesi mumkun degildi ve kramponlarimizi takarak devam ettik. Burada krampon eksigi olan 2 arkadasla beraber,biraz yavaslayarak geride kalan 5 kisiden 3’u geri donmus.2 kisi cok geriden grubu izlemistir.

Yer yer yumusak kar,yer yer buzlanma ile arada bir de kaya gecisi ile ilk grup saat 11.00’de zirveye ulasmisti.Grubun biraz gerisinden giden 4 kisiden ,bir arkadasimizin kramponu baglamali krampon idi ve cok eski oldugu icin pek iyi tutmuyordu,dolayisi yla cok siklikla krampon aciliyordu. Buna birazda yorgunluk eklenince 4 kisi gruptan ayri olarak zirveye ulasti.Bir arkadasimiz kulvara helikopter istedi ama baktiki helikopter gelmiyor mecburen zirve yapti.

Gruptan ayri olan 3 kisilik ekibimizden 2’si kulvar icinde Ismail Isildak arkadasimizla mesafeyi acmis.Bir sure uygun bir yerde yaklasik 1 saat beklemis, halen Ismail arkadasimizi gormeyince, onun geri dondugunu dusunerek cikislarina devam etmis ve diger grup ile zirvede bulusmustur. Bu arkadaslar inislerini grup ile beraber dogu rotasindan yapmistir.Kulvar girislerinin oldugu duz alana inildiginde ,3 kisilik ekipten ayri kalan  Ismail Isildak arkadasimizin, geri donmedigi haberi alinmistir.Kamp yerinde kalan arkadaslar,durbun ile arkadasimizin cikisini adim adim izlemis, olasi bir kaza ya da gecikme icin onlemler alinmis, plan yapilmisti.

Dagda bazi bolgelerde telefon cekmedigi icin haberlesme konusunda biraz sikinti olmustu.3 kisilik bir ekip kulvar girisinde hazir bekliyordu. Bir grup ise kamp yerine yakin bir yerden Ismail arkadasimizi izliyordu.En gec saat 13.00 -14.00 gibi kamp yerine donulmus olmasi planlanirken, Ismail arkadasimiz saat 19.00’da kampa dondu.Kendisi ile gorusmemizde rotadaki fazla buzlanmadan dolayi cikisin problemli oldugunu gorerek,belli bir yerden geri donme karari verdigini ancak,iniste cok daha fazla zorlandigi icin ,zor da olsa zirveye cikmanin daha az riskli oldugunu dusunerek,tekrar tirmanis yaptigini ogrendik. Arkadasimiz bu gidis-donuslerde cok zaman kaybettigi ve cok yoruldugu icin de parkuru dusunulen sureden cok daha uzun zamanda tamamladigini belirtti.

Hepimiz donus icin cok gec kalmistik.Ama kimse bunu dusunmuyordu. Hepimiz cok endiseli gecen saatlerden sonra, faaliyetin kazasiz olarak tamamlanmasinin sevincini yasiyorduk. Umarim bu tarz durumlarla bir daha karsilasmayiz.

Sonuc olarak 24 kisi ile zirve yapilmisti.Endiseli gecen saatleri saymazsak, faaliyet mukemmeldi. Hava sartlari, doganin goruntusu inanilir gibi degildi. Karli daglar, bulutlar ve  gunes adeta dans eder gibiydi. Zirveden goruntu tek kelimeyle muhtesemdi.Adeta bir tabloyu andiriyordu.

Bu faaliyet ile tum Canakkale sehitlerimizi saygiyla anmis olduk. Biz dagcilar olarak onlari unutmadigimizi faaliyetlerimizle gosteriyoruz. Atalarimizin bu topraklar icin nasil canlarini ortaya koydugunun bilincinde olunmasi dilegiyle.Bu anlamli gunde bizimle faaliyete katilan tum arkadaslara tesekkurler…

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilirler.
Lütfen siteye giriş yapınız ya da kayıt olunuz.