Zirve Dağcılık Kulübü Kaldı ve Alaca tırmanışı: Aladaglarin karla kapli eteklerine traktorle yaklasirken, bol gunesli havaya ragmen,kar soguk yuzunu suratlarimizda hissettiriyordu. Sarimemetler yaylasinda, kalabalik bir grubun yaninda durduk.Iclerinde asina oldugumuz iki arkadasin yanina dogru yoneldik.Tunc Findik ve partneri Efecan.Kar durumunun iyi olmadigini ve bir hafta burada zamanlarinin oldugunu belirttiler. Vedalasip, traktorle ancak orman girisine kadar gidebildik.Oysam orman icine kadar ulasmayi ummustuk.

Etkinlik Tarihi:       18-24 Aralik 2007

Etkinlige Katilanlar:Burak Gurer, Ismet Inan, Ahmet Cigdem, Volkan Kara, Sonmez Erkaya

Etkinlik Rehberi:    Sonmez Erkaya

Etkinlikte Kln.Mlz.: 50m.Dry ip, kolon, hms, atc, pursik ipi, perlon

Etkinlikte Hv.Drm.: Gunesli ve acik gokyuzu

          Subece ayarladigimiz minubuste sadece Zirveciler yoktu.Ballidan tanidigim Yildizlilarda aramizdaydi. Ayrica Akut'tan bir arkadasimda  vardi.Zirvecilerin hepsi kulup faaliyeti icin degil,bireysel tirmanis icinde aractan faydalananlar bulunmaktaydi. .Yildizlilarin da Kaldi'yi tercih etmeleri guzel bir raslantiydi. Iki ayri ekip halinde tirmanilacakti.

 

          Emli Ormaninda ilerlerken Murat Akay'la karsilastik. Ayakustu sohbetten sonra,Koca Dolek'te yogun kar oldugunu ve cig riskinden dolayi dondugunu soyledi.Bizimkileri n dusen suratlarina kizarak,bunun dogal oldugunu,kis kosullarinin yaz gibi olmadigini belirttim.Zati herzaman da soylerim.Asil dagcilik kisin yapilandir.Yazin yapilan aktivitelerin sadece kis kosullarina bir hazirlik oldugunu,dagciliga baslangic oldugunu belirtmisimdir. Yani yazin kac cikis yapilirsa yapilsin,kisin yapilan bir cikis daha onemlidir.Tabii yapilan teknik ve duvar cikislari ayri.Kisin onemi sadece zor kosullardan degil,ayni zamanda gunlerin en kisa oldugu surece(21Aralik- 21Mart) denk gelmesi.Modern dagcilikta bunu kistas alir.

 

          Aksampinari yaylasina geldigimizde hava kararmak uzereydi.Bir cadir grubunun yanina cadirlarimizi kurarken.Ayri dagci ekipleride gelmeye baslamisti.Bir anda bolge panayir yerine dondu.Yillardir gormedigim arkadaslara rastladim.Tecrubeli lerinden biri; bosuna Kaldiyi denemeyin,yogun toz kar oldugunu ve bele kadar batacagimizi soyledi.Zaten kendileride geri donerek, vazgecmenin daha mantikli geldigini hatirlatti.Genelde bu durumlarda, bir daga yaklasirken, o rota hakkinda gelen-giden ekipler, cok farkli yorumlarda bulunurlar.Bu sizde, dahada kafa karisikligina yol acar.Tabiiki, dogru yerde ve zamanda donus karari almak konusunda hemfikirim.Lakin vakit ve olanaklar deneme imkani veriyorsa, rotaya girmek, birde tarafinizdan denenmesinde yarar vardir.

 

          Kamp alaninda Zirve,Bogazici, Ytudak,Ydk, Dag vardi.Ertesi gunde Trekist'le, Hacettepe'nin katilacagini dusunerek bayagi keyiflenmistim. Cadirin birinde yemek yapiliyor, birinde sicak icecekler aliniyor, bir digerinde sohbet ediliyordu.Ekibime, kendimi sanki bir yuksek irtifa ekspedisyonunda hissettigimi soyledim.Duygu ve dusuncelerime aynen katildiklarini belirttiler.

 

           Ertesi gun yola koyulduk.Kaldi' ya cikmayi dusunen sadece bizim ekip kalmisti.Sonradan Ydk'li bir kac arkadasin da katilmayi dusundugunu ogrendim.Acacaginiz izden geliriz, dediler.Iz diyorum,cunku; Avcibeli gecidine gidip, cig riskinden dolayi dondugunu soyleyenlerin, her nedense kardaki ayak izlerine rastliyamamistik. Belirli yerlerde dize kadar batiyor, bazende sertlesen kar ustunde ilerliyorduk. Ismet molalarda hemen usudugunden, f azla bekleyemiyordu. Bizde hem durmasina gerek olmadigini, hemde karda iz acmasinin  daha kifayetli oldugunu soyledik.Tabii Ismet hafifliginden dolayi karda batmadan ilerlerken, biz agir kamp yukumuzle bastigi yerlere her basisimizda dize-bele kadar batiyorduk.Havanin acik ve gunesli olusu bizi keyiflendiriyor, bu ayrintiyi kafamiza takmamayi sagliyordu.

 

          Dik yerlerde donusumlu olarak yer degistiriyor, izi rotanin durumuna gore belirliyorduk. Aksampinari vadisinde, Parmakkaya etabini gecip, Avcibeli gecidine yaklastigimizda arkamizdan uc kisinin geldigini fark ettik.Kampi, Avcibeli gecidinin hemen altina kurarken,bu uc Yildizli arkadasimiz yanimiza varmisti bile.Actigimiz iz icin bize tesekkur edip hemen yanimiza kampi kurdular.

 

          Benim cadirda Ahmet,Ismet ve ben.Diger cadirda Burak,Volkan ve Celal Hoca(misafir) .Ydk'nin cadirinda ise HakanBalaban, Besray ve AhmetBalpinar( bgmsz).Simdi kampta iki Ahmet olunca;bizimkine "cigdem",otekinede "bal" Ahmet diyorduk.Gelirken minubusumuzde de uc Burak vardi."Antep, Istnbl ve Yildiz" Burak diye hitap ediyorduk.Ismet bayan oldugundan,nezakete n cadirda ortayi ona biraktik.Lakin Cigdem Ahmet usuyunce diger geceler ortada o yatmak zorunda kaldi.Ilk defa bir faaliyette, C.Ahmet'in bizden once usudugunu gordum.

 

          Ertesigun(21 Aralik) hava isimadan Avcibeli dik rampasina vurduk.Bele ciktigimizda sabah gunesi(!!) yuzumuze yapismisti.Sol cenahtan Kaldibasi bolgesine dogru saptik.Kaldi dagi zirveler icinde ulasimi en zor olanlardan biri.Aladaglardaki diger zirveler gibi, iki gunluk bir sure kisin yetmiyor.Bayram tatilinin genis olmasi bu etkinlik icin kacirilmiyacak bir firsatti.Yani zirve icin, olaki kotu hava muhalefeti var,birbucuk gunluk suremiz daha vardi.Gerci gokyuzu piril pirildi,ruzgar yoktu.Kis mevsiminde,sanki yazdan kalma bir gun gibiydi.Genelde kisin dag ortaminda;asiri ruzgar,tipi, yagis,sis ve kapali bir sema olur.Oysa gunduzleri bol gunes,geceleri koca bir dolunay ve buyuk yildiz kumeleri gozlerimizi kamastiriyordu. Ne harika bir goruntu.Hele koca vadiyi aydinlatan ay isigi,gorsel ve ruhen bizleri sevince boguyordu.Gece soguguna aldirmadan,bu guzelligi doyasiya seyreylemeye calisiyorduk, kafalarda olusturulan kurgularla.Cennet bu kadar guzelmidir acep!?        

 

              Arkadaslara, hava muhalefeti konusunda cok sansli oldugumuzu, artik geriye sadece bizim performansimizin kaldigini soyledim.Daha onceleri,ususte iki kis denememde bu zirveyi, kotu hava kosullarinda yapamadigimi ,ucuncude ancak buna nail oldugumu hatirlattim. Simdi ikinci bir kis cikisini, kulubumle paylasmak istiyordum.Yapilama sada,bunun bir yenilgi degil,aksine bir dahakine, daha azimli(hirsli degil),daha dagi ve ortami tecrube edinerek gelineceginden, daha keyif alinacagini belirttim.Dagin adida kisin yapilmasi-ulasimi zor oldugundan Kaldi adini almis.Kaldibasi denilen bolgeye ilk gelenler, orayi Kaldi sanip ulastiklarinda husrana ugramis, asil zirvenin daha arkada oldugunu gormuslerdir. Tabii vakit ve derman yetmediginden geri donus karari alinmasi dogal olmustur.Ben ilk deneyimimde bunu yasamistim.A. Burak dort denemesinden ikisinde basarili,Volkan' in iki denemesi,Ahmet' in ise bir yaz cikisi vardi.Simdi Kaldi kis tirmanisinin vakti gelmisti...

 

          Kaldibasi'nin altindaki platoya yaklasiyorduk. Ardimizdan diger ekip geliyordu.Aramizda yaklasik bin metre vardi.Gectikleri bolge,dik bir yuzeydi.Bu etap assagilara kadar uzaniyordu.Krampon takamiyorduk. Devamli batan toz kar buna mani oluyordu.Fakat etap icersinde oyle yerler vardiki cok sertti.Buralar 5-10-20m. boyunda yuzeylerdi.Buralard a cok dikkatli olmak,bir dusme ihtimaline, olanak tanimamak gerekiyordu. Aniden arkadaslardan biri "Eyvah!" diye ciglik atti.Arkadaki ekibe baktigimizda, hizla birinin bu dik yuzeyde dustugunu gorduk! 50-55 dereceli bu egimde kazmasini sapliyarak durmasini bekledik.Ama her nedense hic kimildamadan suratle zeminde surukleniyordu. Megersem sirt ustu dusmus,dogrulamaya imkan bulamiyordu. Bu kisinin Besray oldugunu farkettik.Derken kizcagiz taklalar atmaya basladi.O sirada Hakan'da kazmasiyla yardim icin kendini zemine atti.Lakin hiz olarak bir turlu yetisemiyor. Bir ara kendiliginden duzelen Besray,yeniden takla atmaya basladi.Saliseler icerisinde gerceklesen bu goruntuleri biz sadece uzaktan dehsetle izliyorduk.Suruklen en ve yer yer yuvarlanan arkadasimiza yardim edemiyor,artik kontrolu yitirmis haldeki durumunun, bir yerlerde takilmasini bekliyorduk. Eger bir sekilde duramazsa,cok assagidaki kayalara carparak,hic dusunmek istemedigimiz, bir sonuc yasayacaktik. Neyseki,toz karin etkisiylede durabilmisti. Yaklasik 200-250 m.yuvarlanmisti. Biz hemen bulundugumuz yerden kazmalarimizi kapip firladik.Hakan bizden once varmis,basinda duruyordu.Umarim ciddi bir durum yoktur diye yanina yaklastigimizda, Besray ayaktaydi.Bu kotu durumu, kazasiz-belasiz atlatmasi,dogrusu buyuk bir sans eseriydi.Buyuk gecmis olsun diyerek tekrar rotamiza geri donduk.

 

          Kaldibasi kulvarina girecekken,yasanan bu olay,haliyle zaman kaybetmemize yol acmisti.Tesellimiz hazin bir sonuc yasanmamasiydi. Simdi ben ekip adina tedirgin oluyordum.Eger bu onumuzdeki dik kulvar sertse,bir aksilik aninda olumlu bir netice elde edemezdik.Gerci ekip,Dagcilik Sistamatigimize gore B ve ust gruplarindan olustugundan biraz rahattim.Ama yinede,onumuzde bulunan, zirve ustunde daha bir dik kar kulvariyla,iki yani ucuruma akan bir kilcik etabi bulunmaktaydi. ..

 

          Karin kulvara iyi yerlesmesi,zeminde rahat yukselmemizi sagladi.Top sahasi denilen kisma geldigimizde bir mola verdik.Derken hizla Bal Ahmet'in yanimiza yaklastigini farkettik.Digerleri ni sordugumuzda, geri donus karari almislardi.Cunku, Besray cok bitkin dusmus,zirve icin vakit kalmamisti.Hakan' da dogru bir davranisla arkadasini tek birakmadi.Bal Ahmet'te bize katilarak zirveyi denemek istemis, o hizla bir solukta yanimiza gelmisti.

 

          Artik Kaldi zirvesine baglanan en soldaki kulvara girmek uzereydik.Acaba krampon taksamiydik. Dik kar kulvarinin yuzeyi sertlesmis-buzlasmi s olabilirdi.Yinede gorup oyle takalim dedik.Neyseki burasida rahat bir yukselme imkani tanidi.Simdi onumuzde,zirveye uzanan uc ip boyunda bir kilcik etabi vardi.Bir kaya babasina perlon dolayarak ilk emniyet istasyonunu aldim.Kilcikta ilerlemeye baslamistim. Fakat yeteri kadar kar olmadigindan ilerlemek zorlasiyordu. Kayada islak-nemli oldugundan guvenli bir tutus saglamiyordu. Kilcikta cok dikkatli bir sekilde oturarak,emekliyere k,surunerek ikinci olusturacagim emniyet istasyonuna ulastim.Iki kaya babasindan saglam bir sabit hat olusturarak, arkadaslarimin sirayla gelmesini istedim.Pursik dugumuyle ipe baglanarak kilcik ustunde yanima gelmeye basladilar.Kilcigin iki tarafininda direk ucuruma bakmasi,tirmanis yapanlari urkutuyordu. Hatta karin kaya uzerindeki tutarsizligi, cikisi engelliyordu. Buda buyuk bir zaman kaybina yol aciyordu.Bal Ahmet,ipin yarisinda donme karari aldi.Onu ilk istasyonun yaninda birakarak,ekibi bir kaya kutlesinde olusturulan ikinci istasyona aldim.Havanin kararmasina yaklasik uc saat vardi.Cok hizli hareket etmeliydik.Yeniden ipe lider girerek,ikinci ip boyunda ilerlemeye basladim.Eger yine zor bir etapla karsilasirsam, iyi analiz etmelerini, gerekirse gelmemelerini ve beni iyi izleyerek durum-zaman performans degerlendirmesi yapmalarini istedim.Ipe dusmek yada yatmak gibi bir luksumuz olmadigini, hep yineledim.Ona gore tirmanisa baslamaliydilar. Gerci iki istasyon arsindaki ip tabiiki bir dusme aninda sizi tutacakti.V seklinde bir gerilmeyle,sabit kalinacakti. Lakin bu dusme  aninda bir yere carpma, sakatlanma riski cok yuksek.Ki boyle bir yerde bunu dusunmek bile istemiyordum, ama dusunuyordum. ..

 

          Bir yerde kazmayi kayaya takarak, butun kutleyi yukari cektim.Bunu yaparken kuvvetli bir haykiris firlattim.Kaya tirmanisi yaparken de bu tur bagirmalar-haykiris lar yapariz.Hem cesaret verir hemde daha iyi nefesimizi kontrol altina aliriz.Bu aliskanligi burada kullanmak isime yaradi.Daha onceki kis tirmanisimda, bu kismi daha rahat gecmistim.Demekki karin sekli,semali cok onemliydi.Artik bir karar vermeliydim. Onumde son ip boyu vardi.Burasi ayni zamanda tirmanisin en tehlikeli kismiydi.Kar bu dik kismi iyi ortememis, kaya ciplakligiyla ortaya cikmisti.Ve tecrubelerim beni yaniltmazsa burasi kilit kismi olusturacakti. Arkadaslara donup, sadece A.Burak'in yanima gelebilecegini soyledim.C.Ahmet' te bana seslenerek; gelmeme karari aldiklarini, ikimizin hemen zirveye ulasmamizi soyledi.Onlari oradaki kaya kutlesinin ustunde birakarak, Burak'la tirmanisi surdurduk.Kilit etaba geldigimde yanilmadigimi anladim.Kazmayi taa yukarilara karla karisik kaya yapisina sapladim.Soyle bir yoklayip, yukari hamlemi yaptim ve oyle kaldim.Bir elim kazmada,diger elim saglam bir tutamak ariyor.Besparmak polar eldivenimle karlari temizliyerek, uygun bir tutamak ariyorum, islanmasina aldirmadan.Ayaklari mda oyle pek saglam bir yerde degil.Pergel gibi acmis, denge kurmaya calisiyorum. Tam bu esnada sol ayagima kramp girdi.Kendimi sakinlestirerek, sol ayagi bosa cikardim.Boslukta salliyarak biraz dinlendirdim. Butun gucumle kendimi karli zemine attim, tehlike gecmisti.Hemen ip bitiminde son istasyonuda aldim.Biraz sonra Burak'ta yanima geldi.Ayni noktada onunda ayagina kramp girmis.

 

          Zirveyi goruyorduk.Ip birbirimize bagli bir halde son kilcik ustunde yurumeye basladik.15m. lik bu etabi birbirimizin emniyetiyle almistik.Sadece bir kisinin uzerinde durabilecegi bu kilcigin iki tarafi, besyuz-altiyuz metrelik bir ucurumu opuyordu.Eger sol tarafa dusersem(Nigde' ye) Burak saga, yok sag tarafa dusersem(Adana' ya) Burak sol tarafa atliyarak birbirimizi dengeliyecektik. Boyle bir atraksiyon yasamadan zirveye vardik.Kucaklasma ve kutlamadan sonra, bir kac foto aldik.Cep telefonuylada birkac dakikalik kayit.Ruzgar cikmaya basladi.Bir kaya uzerinde emniyetle sabitledigim arkadaslari dusundum.Muhtemelen usumeye baslamislardi. Suratle ama cok dikkatli inise basladik.

 

          Bizimkiler kaya ustunde tum ruzgari yiyiyor,yuzlerindeki aci ifadeyi gorebiliyordum. B.Ahmet'se daha ilerideki istasyonda bizi beklerken ayni akibeti yasiyordu.Yine geldigimiz sekilde, sabit ip hattinda gecisleri sagladik.Cok sukur bu kilcik etabini atlattik.Lakin ayagimiz altinda uzayip giden dik kar kulvarini da asmamiz gerekiyordu. Ip acsam cok gecikecek, karanliga kalacaktik.Yuzlerim izi, kar yuzeyine donuk sekilde, merdivenden iner gibi yaparsak, bir tehlike olusmadan inebilecegimizi soyledim.Oylede yaptik.Sonrasinda Kaldibasindaki kismida ayni sekilde inerek inisi surdurduk.

 

          Platoya indigimizde bir kaya blogunun dibinde iki cadir kurulmustu.Bunlar Trekist'le gelen arkadaslarimizdi. Ekip lideri Orkun ve Elif ayni zamanda sube uyemizdiler. Gezginden Serhat ve bir arkadaslari da bizi tebrik ederek, kutladilar.Onlarda Kaldi icin gelmislerdi. Hatta yola bizden birgun sonra baslamis ve bize yetismeyi hedeflemislerdi. Artik yarin deneyeceklerdi. Rota hakkinda bilgi verdim.Actigimiz izlerin cok iyi yol gosterecegini belirterek, dikkatli olmalarini salik verdim.Vedalasirken , Orkun bize kestirme vadiden gitmemizi soyledi.Avcibelini dolanmaktansa bu dik vadiden inmek daha mantikli gelmisti.Hava da kararmaya basliyordu.. .

          Vadinin ortasinda aksam olmustu.Imdadimiza bu saatlerde devasa buyuklukte gorunen Ay yetismisti bile.Bizde bu gorsel ziyafeti,agir adimlarla tamamliyarak kamp yerimize ulastik.Hakan bizi elinde sicak siviyla karsilamis, sevindirik etmisti.Cadira cekildigimiz de,hemen sicak bir corba yaptim.Pesinden de bir manti.Dogrusu Ismet'in getirdigi ozel sos, mantiya lezzet katmisti.Cadirimizi n iki girisi vardi.Birisi benim mutfak bolumumdu.Uyku tulumundan cikmadan, uzandigim yerden, bagaj kisminda benzinli ocagimla hem kar suyu elde ediyor, hemde yemek isine gonullu bulasmis oluyordum.Tabiiki arada arkadaslarimda bu konudaki yardimlarini esirgemiyorlardi.

 

         Karnimi doyurduktan sonra, kendimi zoraki olarak Burak'larin cadirina misafir ettirdim.Pesimden Hakan'da gelince istedigim ortam elde edilmisti.Yarin Alaca, ne dersiniz?

Hemfikir olunarak, cadirlarimiza cekildik.

 

          Ertesigun(22 Aralik) hava iyice aydinlandiginda, hala uyuyan arkadaslarimi durttum.Soguk ve bitkinlik onlari yeni bir cikis icin alikoyuyordu. Sicak bir corbayla kandirarak, cadirdan cikarmayi basarmistim. Avcibelinin ortasinda C.Ahmet donecegini bildirdi, ustelemedim. Ismet'le ondeki ekibi yakalamak icin hizlandik.Tam bele ciktik, tanidik bir yuz,Serhat! Ne yapiyorsun burada, Kaldi yolunda olman gerekmiyormuydu? Kaldi kulvarinin dikliginden cekinerek donme karari almis, vaktim varkende Alaca yapayim demis.Rotayi bilmiyor, az kalsin sirta girecekmis.Bizle karsilasmasi sansli bir gununde oldugunu gosterdi.Cunku klasik rota, dagin eteklerinden giderek,duz carsak etabinda zirveye ulasiyor.Halbuki sirt hatti kaya tirmanisi gerektiriyor. Ortamiza alarak devam ettik.Havanin yine cillop gibi olmasi, beni keyiflendirmisti. Neredeyse Serhat'la zirveye kadar muhabbet ederek ulastik.Alaca daginin klasik yuzu dik bir yuruyus alani.Yani teknik bir beceri gerektirmiyor. Fakat bu dik yuzey, cig riski icin , bicilmis kaftan.Dagin paralelinde, kari keserek ilerlerken gunes altinda, aldigimiz riskin farkindaydik. Bazi yerler 60 derece egimde, sert kar zeminiydi.Olasi bir dusme aninda, durma zor gercekleseceginden, adimlari dikkatli atiyor, bu sert yuzeyleri iyice tekmeliyorduk. Zirveye Burak, Hakan ve Volkan ulasmis donuse baslamislardi. Ismet, Serhat ve bende zirveye ulastigimizda, bekledigimiz, dunku gibi bir ruzgar yoktu.Tadini cikardik.Hatta dorukta, ocagi cikartip, kahve icin su bilem kaynattik.

 

          Alaca zirveden inerken, gozlerim hep tam karsimdaki Kaldidaydi.Umarim arkadaslarimin basina birsey gelmeden kazasiz-belasiz inerler diye dusunuyordum. Avcibeline yaklastigimizda, Kaldidan uc kisininde inisini secebiliyordum. Rahatladim ve Serhat'i kendi kampina dogru ugurladik.Bizde Avcidan assagi, kendi kampimiza.Bu defa bizi elinde sicak sivilarla karsilayan, kamp yerindeki arkadaslarin fazlaligi ve dinc olusu guzeldi.Son gecemiz olacakti bu.Yarin donuse gecip faaliyeti bitirecektik. Aksam menusunde, soz verdigim sarimsakli bulguru yapacaktim.Once bir mercimek corbasi patlattik.Pesinden biber salcali,sarimsakli bulguru.

 

          Yola koyuldugumuzda( 23 Aralik) hava yine cok guzeldi.Aksampinari na geldigimizde, kamp alani bosalmisti.Demek Aladaglari en son biz terkediyorduk. Emli ormanindaki keyifli yolculuktan sona Sarimemetler yaylasina vardik.Orada da birkac grup kalmis,koye ulasmak icin traktorlerinin gelmisini bekliyorlardi. Ogrendigimize gore bu bayram eli bos donmeyen bizim ekiplerdi.Cogu grup faaliyetini tamamlamadan donmuslerdi. Zati onemli olan dogru zamanda dogru daga ve rotaya tirmanmak.Nasilsa daglar herzaman yerinde.Hatta gerceklesemeyen faaliyetler, kisileri dahada kirbaclar.

 

         Koye ulastigimizda, minubusumuz bizi bekliyordu.Solugu Nigde kebabcisinda aldik.Ve yol boyunca yorgun bedenlerimizi, dinlendirmeye calisiyorduk. Yarin is gunuydu.Bir bayramida yine dag etkinliginde gecirmis,yeni bir etkinligin programini konusuyorduk.

 

Sonmez Erkaya