Faaliyetin 3. Günü (10.08.2006, Perşembe)

 

Sabah 05:15’te kalkıldı. Bu aslında planladığımızdan daha geç bir saatti. Kahvaltı sonrası hızla hazırlandık ve travers için gerekli malzemeleri aldık. Saat 06:15’te Sulağan Keler’den yola çıkıldı. 30 dk. sonra Sıyırmalık Boğazı’na varıldı. 07:30’da Güzeller’in güney çarşağının altındaki büyük kayalıklarda mola verdik. Çarşağa girmek istemediğimizden kayalardan gitmeye karar verildi. Güzeller güney geçidinden Derecesi 2+, 3 ve 3+ olan kayalardan free olarak tırmanışlarımızı sürdürerek ilerledik. Takoz kayanın üzerinde ve altındaki bölgelerde taş düşürme tehlikesi nedeniyle tek tek ve dikkatli geçişler yapıldı. Bu mevsimde taş düşme tehlikesi fazla olduğundan dikkatli olmanız gerekiyor. Karşı kayalardan düşen taşların seslerini duyarken daha dikkatli olmak için kendimizi zorluyoruz. Kayalardan yükselerek Güzeller beline ulaşıldı. Buradaki çarşak yerine en batıdaki kayalara yönelindi ve tekrar kayalardan zirveye doğru ilerlenmeye başlandı. Saat 10:30’da Güzeller (3441) zirveye varıldı. Zirve defteri yazıldı, bir şeyler atıştırılıp fotoğraflar çekildi. 11:50’de 2. durağımız olan Adsız Tepe için Güzeller’den hareket edildi. Güzeller belinden geçerek çarşakta ilerlemeye başlandı. 30  dk. sonra Adsız Tepe (3300)  zirvesine varıldı. Burada da zirve defteri yazıldıktan sonra 3. durağımız olan İstanbul Tepe’yi bu zirveden incelemeye başladık. Hemen Adsız’ın arkasından geçiş olup olmayacağına baktık ve geçişin zor olduğuna karar verdik. Bu arada Lahitkaya’ya kuzey duvarından ve klasik rotasından tırmanış yapan 3 ekibi Lahitkaya’nın zirvesinde görebiliyorduk. Telsizimizle diğer ekiplerle olan bağlantımızı sağlamaya çalıştık. Çoğu zaman telsizimiz doğudaki orman koruyucularının telsiziyle karışıyordu. Çarşaktan tekrar aşağı inerek Güzeller beline varmadan sağa yöneldik. Adsızın sırt hattından ilerleyerek İstanbul Tepe’nin çarşağına varıldı. Çarşaktan 25 dk ilerledikten sonra 5 dk mola verildi. Bu anda Güzeller belinden bize doğru gelen bir çobanı gördük. Karşılıklı selamlaştıktan sonra yanımıza geldi. Suya ihtiyacımız olup olmadığını sordu. Teşekkür ettik. Kepez Köyü’nden gelen bu çoban kayıp olan koyunlarını arıyormuş. Çobana Sulağan keler haricinde su kaynağı bulunup bulunmadığını sorduk. Bize Kaldı Sivrisi 1‘in batısındaki çanakta buzuldan su alabileceğimizi söyledi. Saat 13:45’te İstanbul Tepe (3407) zirveye vardık. Zirveye kadar bize eşlik eden çobanla fotoğraf çektirdik ve yiyeceği olup olmadığını sorduk. Adı Ahmet olan ve köyüne gideceğini söyleyen çobana Fuat Abi 1 paket bisküvi verdi. Çobanın dürbünüyle Kaldı Sivrisi 1’in rotasını inceledik. Çobandan ayrıldıktan sonra zirve defterini yazdık. Biraz dinlenip Kaldı 1’e giden kılçığın geçişini inceledik. İstanbul Tepe’den kılçığa geçiş imkansız gibi göründüğünden riske atmadık. Saat 15:00’da yola çıkıldı. Aşağıdan dolaşıp 4. ve son durağımıza ulaşmak istiyorduk. Ulaştığımızda az kalan sularımızı da doldurmayı düşünüyorduk. İstanbul Tepe’nin arkasındaki inen çarşağa girdik. 10 dk kadar ilerledik ve  Kaldı 1 artık daha iyi görünüyordu. Bir araya gelip ortak karar almaya çalıştık. Saat geç olmuştu, karşıdan gelen bulutlar kaldı sivrisi 1’i içine almıştı, suyumuz azalmıştı, gidecek çok yolumuz vardı. Bunları göz önüne alarak devam etmemeyi ve traversi burada sonlandırmaya karar verdik. Saat 15:15’te aynı rotadan geri dönmeye başlandı. Güzeller belinden geçerek klasik rotasından aşağı inmeye başladık. Çarşaktan inmek berbattı. Çarşağın altında ya kaya vardı, ya da sert kahverengi toprak. Çarşak ince olduğundan fazlasıyla kayıyorsunuz. Düşmemeniz imkansız görünüyor. Bu düşüşlerin birinde fotoğraf makinemin üzerine düştüm ve ekranı kırıldı. Moralimi fazla bozmadan dikkatlice inişe devam ettik. Taş düşürmeye karşı iniş sırasında birbirimize yakındık. Takoz kayaya vardığımızda iniş için ip açıp açmama arasında kaldık fakat sonra açmamaya karar verdik. Tekrar tek tek geriye tırmanarak inişimizi yaptık. Takoz kayadan ve 2 m altındaki setten boşluk hisli olarak inmeniz gerekiyor. İsterseniz ip açabilirsiniz. Baba var. Tekrar çarşağa girildi ve Güzeller güney geçidine varıldı. Sıyırmalık boğazına vardığımızda Fuat Abi Lahitkaya’yı incelemek üzere lider Cicu’dan zorunlu izin aldı. Cicu ve Burhan (ben) suyumuzu tüketmiştik ve bir an önce kamp alanına ulaşmak için yola koyulduk. Susuz geçen 40 dk sonra kamp alanına varıldı. Cicu su almak için kelere gitti ve bende kamp alanında beklemeye başladım. Karşıdan gelen Lahitkaya ekibini görebiliyordum Fuat Abi arkalarındaydı. Yaklaşık 40 dk sonra diğer ekiplerde geri geldiler ve birbirimizi tebrik edip dinlenmeye çekildik. Sıkı bir akşam yemeği sonrasında bivaklayarak tekrar yattık.

 

Faaliyetin 4. Günü (11.08.2006, Cuma)

 

Sabah 09:30’da kalkıldı. Planımıza göre bugün kampımızı 2.Travers için Avcıbeli geçidine taşıyacaktık. Kahvaltı sonrasında Parmakkaya yapacak olan ekibin alt ekibiyle birlikte Koca Dölek’e doğru 11:00’da hareket edildi. 30 dk sonra Koca Dölek’e varıldı. Koca Dölek’te bulunan çadırımızdaki eşyalarımızla öğlen yemeği yenildi. Kaldı ve Alaca traversimiz için gerekli olan malzemeler alındı. Diğer tüm malzemeleri çadırda bırakıldı. Saat 14:30’da Avcıbeli Geçidine doğru Parmakkaya alt ekibiyle beraber yola çıkıldı. Yanımıza gidip gelecek şekilde suyumuzu aldık. Avcıbelinde su olup olmadığından emin değildik. Su yoksa faaliyeti iptal edip geri dönmek üzere karar aldık. 1 saat sonra diğer ekipten ayrılarak yola devam edildi. Parmakkaya’ya tırmanan arkadaşlarımızı az çok görebiliyorduk. Onları izleyerek 3.5 saat sonra Avcıbeli Geçidinin altına vardık. Parmakkaya alt ekibinden Berk bizden önce geçide ulaşmıştı. Amacı Parmakkaya’dan inecek olan ekibin suyunun bitmesi üzerine onlara su ulaştırmaktı. Bize suyun olmadığını ve bulamadığını söyleyince moralimiz biraz bozuldu. 4 saatlik yolculuğun ardından geri dönmek gerçekten zor. Çantaları bırakıp su aramak için araziye dağıldık. Buzulların etrafına bakıyorduk. 40dk arama sonunda suyu bulduk. Geçidin altındaki çanakta bulunan buzulun kenarından su akıyordu. Buzuldan aktığı için çok soğuktu içmekte zorlanıyorduk ama mükemmeldi. Suyu bulmamız süper bir moral oldu bizim ve herkes için. Hemen çantaların yanında kalan Cicu’nun yanına koştum ve suyu bulduğumuzu söyledim. Mesafe koşarak 10dk. Kamp yüküyle 30 dk. Parmakkaya ekibine su götürmek üzere Berk hemen suları doldurup yola koyuldu. Tüm Parmakkaya Ekibi Berk’e minnettar. Çantalarımızı indirip suya doyduk orda. Yorgunluğumuz halimizden belliydi. Yemek sonrasında konuşmaya karar verdik. Gerçekten çok yorulmuştuk. Sulağan Kelerden Avcıbeli geçidine az bir suyla kampı taşımamız bizi yormuştu. Yarın da dinlenmeden 14 saatlik Kaldı ve Alaca traversini yapmamız imkansız gibi görünüyordu. Yorgunluk, kaslarda ve ayaklardaki ağrı ve dinlenememe nedeniyle sadece Alaca (3588) zirvesini yapmaya karar verildi. Vadi gece gerçekten soğuk oluyor. Bivaklayarak saat 21:00’da yatıldı.

 

Faaliyetin 5. Günü (12.08.2006, Cumartesi)

 

Sabah 09:30’da kalkıldı. Buzuldan akan suyun gece soğuğuyla donduğunu görünce  çok şaşırdık. Bunu beklemiyorduk. Buzulun üst taraflarında tekrar bir sızıntıya rastladık. Oraya su yolu yaparak rahatça suyumuzu doldurduk. Kahvaltı sonrası yanımıza tam ip, emniyet kemeri, perlon ve birkaç takoz alarak çantamızı hazırladık. Saat 11:00’da Alaca için yola çıkıldı. 40 dk sonra Avcıbeli Geçidi’nin üzerine varıldı. Çarşaktan yukarı doğru kayalara hareket edildi. Alacaya giden sırt hattındaki çürük kayaların güvenlik amaçlı olarak 5 - 10m  altından ilerlendi. 3, 3+ dereceli free bol tırmanışlı olarak kayalardan ilerlendi. Giderken Alaca’nın doğu duvarını görerek ilerliyorsunuz. Yaklaşık 5 kez sırt hattındaki tepelerden geçildi. Birbirine bağlanan en rahat yerden yola devam edildi. Son tepeden sonra Alaca zirvesinin altındaki çarşağa ulaşıldı. Zirve 30m yukarıda görülüyordu. Saat 14:10’da zirvenin tam altındaki 3m derinlikte dev çukurun üst tarafından geçerek Aladağların güney batısındaki son zirvesi Alaca‘ya (3588) varıldı.  Zirve defterini tüm arayışlarımıza rağmen bulamadık. Ufak bir kağıda yazıp poşetleyip babanın altına bıraktık. bir şeyler atıştırıp dinlendik. Fotoğraflar çektik. Tam babanın yanında telsim hat çekiyor. Yalnız oturarak konuşmalısınız. Ayağı kalkınca çekmiyor. Oturunca full çekiyor. Birkaç yeri aradık. Saat 15:20’de geri dönüş için çarşağa girildi. Kayalardan ve çarşaktan yan keserek Avcıbeli Geçidi’ne varıldı.  Burada fazlasıyla rüzgar esiyor. Geçidin çıkışındaki büyük kayalıkta rüzgardan korunarak mola verebilirsiniz. Saat 17:30’da tekrar kampa vardık. 30dk içerisinde Avcıbelinden toparlanarak Koca Dölek’e doğru yola koyuldu. 2 saat süren yorucu yolculuk sonrasında 20:00’da Koca Dölek’e varıldı. Diğer tüm ekipler bizi orada karşıladılar. Birbirimizi tebrik ettik.

Önceden planlandığı gibi güney bölgesindeki tüm ekipler saat 20:00’da Koca Dölek’te toplamış oldu. Buradan 21:00’da  Sarı Mehmet’in Yurdu’na hareket edildi. 1 saat sonra Belik Ormanı’nın girişine bıraktığımız Pajero ciplerimize varıldı. Yolculuk için son hazırlıklar yapıldı. Çantalar arabalara yüklendi. Saat 22:30 da Sarı Mehmet’in Yurdu’ndan Mümtaz Çankaya Dağ Evi’ne doğru yola çıkıldı. 23:15’te Dağ Evi’ne varıldı. Ciplerin teki ile Demirkazık faaliyeti yapan arkadaşlarımızı almak üzere Arpalık’a doğru yola çıkıldı. Kısa zamanda dönen arkadaşlarımızla birlikte ekibimiz tamamlanmış oldu.

 

Faaliyetin 6. Günü (13.08.2006, Pazar)

 

Saat 00:00’da Dağ Evi’nden Niğde’ye yola çıkıldı. 2 saatte bir benzinliklerde durarak yakıt ve ihtiyaç molaları verildi. Ekibimiz acıkmıştı. Gece yarısı karnımızı doyurabilmek için uğradığımız bir çok yerde ya yemek yoktu, ya kapalıydı, ya da çok pahalıydı. Niğde’de her yerin kapalı olması ile açlığı devam eden ekibimiz ümitle Konya Ereğli’ye doğru yola devam etti. Ereğli’den de hüsranla ayrılan ekip 03:45’te yol üzerinde bulunan bir çorbacıya uğradı. Çorba ile açlığını bastırmaya çalışan ekip buradan 04:30’da hareket etti. Sürekli şoförlüğü yapan Maksut dinlenmek üzere arabayı Hüseyin’e devretti. Sabah saat 08:30’da Afyon‘da yol üzerindeki Oruçoğlu Restaurant’ta 1 saat süren çay ve kahvaltı molası verildi. Gerçekten bizi kendimize getiren bu kahvaltıdan sonra Kütahya’ya doğru yola devam edildi. Saat 11:00 da Kütahya’ya varıldı. DPÜDAK başkanı Hüseyin’in evinde tekrar toplanmamızla birlikte bu keyifli ve başarılı geçen faaliyetimiz burada sona erdi.


 

Masraflar

(Tutarlar Ortalama Değerlerdir)
 
Yol Masrafı

LPG Birim Fiyat: 1.5 YTL
 365 litre LPG Araç Başı

2 Mitsubishi Pajero Cip
 1100 YTL

Kişi Başı 100 YTL
 
Yemek
 Kişi Başı Ortalama
 15 YTL 

DPüDAK Üyesi
Burhan AYDIN

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilirler.
Lütfen siteye giriş yapınız ya da kayıt olunuz.