|
Erciyes Dağı Yaz Tırmanışı (27-30Ekim 2006) - eu dodak |
|
Sayfa 2 Toplam: 2
30-40 dakikalık bir yürüyüşten sonra hava kararmadan uygun bir yerde durup bivak yapmaya karar verdik.Burası büyük bir kayanın altında,rüzgar almayan bivak için uygun bir yerdi.Kar yağışı devam ediyordu.Kar, kar duvarı ve kar mağarası yapmak için hiç uygun değildi.Kalıp çıkartamıyorduk çünkü toz kar birbirine yapışmıyordu.O durumda şeytandan zirve denemenin tehlikeli olacağının farkındaydık.Gece karın serleşmesini beklemeli ve enerji toplamalıydık.
Yanımıza tek bivak aldığımız ve kar mağarası kazamadığımız için hiç rahat edemedik.Ayrıca tulumlarımız ve eşyalarımız ıslandığı için gece bivakda uyumak tehlikeli olacaktı.Biz de karın biraz biriktiği bir noktada kar çukuru kazıp,bivağı üzerimize örterek dinlenmeyi denedik ama bu şekilde de ısınamadık,rahat edemedik, orda kalamazdık.Yeterli beslenememiş,üşümüş,ıslanmıştık,moralimiz de bozulmaya başladı.Sanki her şey ters gidiyordu,kar çukurunun bir tarafı çöktü,bütan-propan ocak dondu.Çakmaklar yanmadı ve Altuğ da ciddi olarak üşümeye başladı.Hemen aşağıdaki binaya dönüp,dinlenip durum değerlendirmesi yapmaya karar verdik.Aslında o noktadan sonra zirvenin yapılmasının baya tehlikeye girdiğinin farkındaydık çünkü kar aralıksız yağmış ve tehlikeli bir şekilde dağda birikmişti.Gece saat 22 gibi hızlıca toparlanıp aşağı doğru yola koyulduk.Sis çok yoğundu,görüş mesafesi 4-5 metre kadardı.Kerteriz alacak veya pusuladan başka yön belirleyecek bir işaret yoktu.Aşağı inmek için hızlı davrandığımızdan dolayı fazla güneye(sağa) kaydığımızı fark edemedik.Yönümüzü kuzey-batıya çevirip yola devam ettik.Telesiyejleri bulamadık(belki de altlarından geçtik).Bu şartlarda binayı bulmak zor olacağından ve binanın üstümüzde kaldığını tahmin ettiğimizden dağ evine kadar inmeye karar verdik.İniş uzun ve çok tatsızdı.üzeri yumuşak karla kaplanmış taşlar yürümek için oldukça kötü bir zemin oluşturuyordu. Sonunda asfalt yola indiğimizde oldukça güneye kaydığımızı anladık.Yoldan çok daha çekilmez ve sıkıcı bir yürüyüşle saat 2.30 gibi dağ evine ulaştık.
Dağ Evi’ndeki görevliyi telefonla arayarak kapıyı açmasını istedik. Adam dış kapıyı açtı ama bizi iç kesime sokmadı.Burada bıraktığımız malzemeleri de alarak merdivenlerin üstündeki boşlukta sabahladık.Tulumlar ıslak olduğu için çadır tentesini üzerimize çektik,onunda üzerine tulumları attık.Gece baya soğuk oldu.
Sabah Dağ Evi’ne Ankara Üniversitesi’nden bir ekip geldi.
Karnımızı doyurup tembellik ettikten sonra İzmir’e dönmeye karar verdik çünkü şeytandan çıkış mevcut kar koşullarında çok tehlikeliydi ve sırt hattı da oldukça uzun ve yorucu olacaktı. Pazartesi günü okulda olmamız gerekiyordu.Ankaralı ekibi dikkatli olmaları konusunda uyarıp,şans dileyerek uğurladık.
O gün 29 Ekim tırmanışı içinde TDF den kalabalık bir ekip gelecekti ama biz onlarla karşılaşmadık.Develi minibüs durağını arayarak bir sonraki araçta 3 kişilik yer ayırmalarını istedik,yola indik ama minibüs zamanında gelmedi. Bu sırada Jandarma Asteğmen Hasan bizi arabasıyla şehre indirmeyi teklif etti.Bizde kabul ettik.Hasan Abi Erciyes’te arama kurtarma ekibindeymiş.Yol boyunca sohbet ettik,çok yardımsever ve iyi bir insan ayrıcada arama kurtarma konusunda bilgi ve tecrübe birikimine sahip.Kayseri’ye indiğimizde Develi Minibüs durağındaki şoför bizi aradı,ona durumu anlatık,kendisinin geç kaldığını söyledik.Telefonda bizi tehdit edip yol parasını dolmuş durağına getirmemizi söyledi.Hasan Abi telefonda adamla konuştuktan sonra bir daha bizi aramadı.
Hasan Abi bizi çok iyi bir pideciye götürdü.Geçekten de yediğim en iyi pidelerdendi.Kayseri’ye gittiğimde bir yolunu bulup yine o pidelerden yemeyi düşünüyorum den aldığımız bir selam vasıtasıyla İzmir’e yer bulmayı başardık.Erciyes’e bir sonraki gelişimizde Hasan Abi’ye bi hediye getirmeyi düşünüyoruz.
Genel Değerlendirme:
Bayram ertesinde mutlaka 1 hafta önceden Kayseri’deki otobüs firmaları aranarak yer ayırtmak gerekiyor.Yoksa yer bulmak çok zor oluyor.
Belki faaliyetin başında sırt hattını kullanmaya karar verip,yukarıda 1 gün dinlenmeyle zirve yapabilirdik ama o zaman bu kadar tecrübe edinemezdik.Ayrıca hava raporlarında cumartesi de yağışlı ve daha rüzgarlı gözüktüğü için beklemek pek mantıklı gelmemişti.Ben bu yaşadığımız zorlukların zirveden daha değerli olduğunu düşünüyorum.
Dönüş de yolu kaybetmemiz tamamen hızlı hareket etmeye çalışmamızdandı.İlk başta pusulayı kullansaydık binayı kesin bulurduk.
2 Kişilik bivağa 3 kişi sığabiliriz diye düşündük,sığdık da ama çok rahatsızdı.Bivak yerine çadır kullanabilirdik ama mümkün olduğunca az malzemeyle,hızlı hareket ederek zirve yapıp inmeyi düşünmüştük.
Ekibin kondisyonu yeterli hazırlığın tam olarak yapılmamış olmasına karşın (özelikle çıkışta) çok iyiydi.Ekip uyumu ve ekibe güven tamdı.İnişte moral bozukluğu,yetersiz beslenme, yorgunluk ve bozuk zemin iniş süresini artırdı.
Bivakalar dört ayrı kösden sabitlendiği için eğimli zeminde oturarak bivak yapmak çok zor olur.Çünkü üst köşeleri yere sabitlediğinizde oturamıyorsunuz,sabitlemezseniz aşağı kayma riski var.Bivakların ortasında da sabitleme loop’ları olsa çok daha kullanışlı olur diye düşünüyorum.
Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilirler.
Lütfen siteye giriş yapınız ya da kayıt olunuz.
|
