Karakola yaklastigimizda hala bir tereddutumuz vardi. Haftalardir her nedense bir turlu cikis iznimizi alamamistik! Nihai karari bu son resmi kurumda netlestirecektik. Komutan"biz de sizi bekliyorduk" diye sicak bir karsilamayla agirlayinca, dogrusu icimizi bir rahatlama kapladi.

     Hava soguk olmasina ragmen acik ve gunesliydi.Karakolun yolu yeni acilmis, megersem asiri kardan dolayi kapaliymis.Yani yol iki gun once acilmasa 16 km.yuruyecektik.

 

     Gecen sene mart ayinin basinda Agri Klasik Kis tirmanisini gerceklestirdigimiz de icimden "acaba kuzey nasil olur" diye dusunmustum. Daha sonra kulubumuz yaz ayinda kuzeyden trans yaparak bunu gerceklestirdiler. Bende su an yurt disinda olan ve bu cikisa katilan arkadasimiza "bunun kisinida yapalim"dedim. Cunku onumuzde bu faaliyet icin uygun bir bayram tatili vardi.

 

 

     Lakin rotayi bilen arkadaslarimin hepsinin zamansiz planlari sonucu gecen seneki ekibimle bu tirmanisi yapmaya karar verdik.Dagin bu yuzu pek tercih edilmiyordu. Hem kuzeyin kosullari hemde bin metrelik buzul sinirlari gercekten zorluyordu. Kaldi ki yazin bile pek tirmanisi yapilmiyordu. Bugune kadar sadece 4-5 grup kis zirve yapabilmisti. Daha cok Dogubeyazit' tan cikislar yapiliyor.Igdirlila rin bize biraz da bu kadar ilgili yaklasmalari dag turizmini(!) kendi taraflarina cekmeye calismalari idi.

     Dag icin bilgi anlaminda yazili-sozlu ne varsa yanimiza alarak yola ciktigimizda mevsim olarak kotu bir zamani sectigimizin farkindaydik. Fakat hepimiz calisan kisiler oldugumuzdan bu bayrami degerlendirmeliydik .Yoksam Agri Kis icin subat sonu ve mart basinin en iyi zaman oldugunun bilincindeydik. Birde ozellikle Igdir'da mevsimin en soguk zamanina denk gelmemiz bizi germisti. Olmadi doneriz bu bizim icin bir deneyim ve rotayi tanimak babinda bir etkinlik olur diye gitmeyi kararlastirdik.

 

     Yilbasi aksamini karakolda(1950m) gecirerek 01.01.2007 saat sekizde pazartesi yola koyulduk. Komutanin tarif ettigi katir patikasini feyz alarak ilerliyorduk. Dogrusu hava mukemmeldi. Gunesli ve tek bir bulut dahi yoktu.Ama rotayi bilmedigimizden zaman zaman surasimi burasimi diye bocaladigimiz oldu. Sonunda yaklasik 3000m. duz bir alanda kamp attik. Havanin kararmasiyla sogukta kendini hissettirmeye baslamisti. Ama aldiran kim; gokyuzunde dolunay ve yildiz kumeleri,karsimizda uzaktan isiklari farkedilen Ermenistan sehri ve adini bilmedigim Agri'nin kizkardesi dedikleri heybetli bir dag vede bizi asil buyuleyen buzul platosunun gorunumu cok hostu. Gerci Agri'nin kuzeyinden asil zirveyi goremiyorsunuz; gorunen diger (Inonu) zirve.

 

     Ertesi gun (02.01.2007) oldukca gec kalkmamiza ragmen, hizli hareket ediyor ve mola surelerini fazla uzatmiyarak  iyi yol aliyorduk.Ruzgar yagan kari supurmustu. Sadece cukur ve sırt aralarinda yogun toz kar bulunmaktaydi. Her ne kadar sirtlari kullansakta yinede kara batmadan kacamiyorduk. Nihayet kapi dedikleri gecidin dibine gelmistik.3650m. civarinda kampimizi attik. Artik hedef 4200m.nin daha ustune cikip kamp atabilmek ve duruma gore ya trans yada zirve yapip geri donmekti.

 

     Fakat uc gundur gunesli olan havanin boyle surmeyecegini tahmin ediyorduk.  Gelen hava tahminlerinden iki gun icinde havanin bozma ihtimali kendini hissettiriyordu. Gunduz guneste pek hissetmedigimiz soguk, golgede hele aksamlari -30/-35 derece oluyordu. Son aksam birde ruzgar cikinca iyice usumeye basladik.Bunun uzerine iki arkadasimiz zirveden vazgecti.Kalan uc kiside carsamba sabahi hava kosuluna gore hareket edeceklerdi. Ertesi gun zirveyi karabulutlar kaplayinca ve diger gunun dahada kotu olacagi dusuncesiyle ekip beraber donus karari aldi.

 

     Ve suratla assagiya inilerek karakolda soluklari aldik.Askeriyenin suyundan, cayindan yemeginden iyice nasiplenerek kendimize geldik. Evet bir faaliyet daha boylece sonuclanmisti. Zirve yapilamamisti ama bunu takinti haline getirecek kisiler degildik. Cunku boylesine cetin bir dagda ve bilmedigimiz bir rotada hemde kis cikisini basarmak zordu. Boylesine bir deneyimde bizim icin bir basari idi.Gerci bir ara zorlamayida dusunduk,lakin Aladaglar'daki iki arkadasimizin olumu bizi cok uzdu ve tum moralimizde yok olmustu.Kara haber tez yayilir derler; zirve yoluna girecegimiz gun haberdar olmustuk.Artik dagin diger yuzundeki arkadaslarimiza sans diliyorduk.

 

     Persembe gunu Ismet'i Igdir'da birakarak Kars'a gectik. Biz ucakla Istanbul'a donecektik. Ismet de otobusle memleketine. Fakat gozumuz arkadaydi. En kisa zamanda bu daga yine gelecektik. Bir de Cenk Metin komutanimizin ilgi ve alakasi o kadar duygulandirdi ki bizi, ne desek bos. Sanki evimizde gibi rahattik. Faaliyet boyunca bizi arayarak ve koordinatlari yazarak devamli irtibat halinde oldu.Kotu bir durumda biliyorduk ki elinden gelen herseyi yapacakti. Kendisine ve askerimize binlerce kez tesekkur ediyoruz.

 

     Ayrica arkadaslarimida ayri ayri kutluyorum.. .

    

                                                                                                                         Sonmez Erkaya