21 ŞUBAT 2007

Kütahya tren garında saat 01.00’de gelmesi beklenen trenimizi beklerken yarım saat rötar haberini aldık. Hemen yola çıkmayı istiyoruz ki uzun yol hemen bitsin.Bu arada tren garına yığınlar halinde bizi uğurlamak için DPUDAK üyelerinin gelmesiyle tırmanış ekibinin motivasyonu tavan yaptı. Gerçekten çok güzel bir manzara yenisi-eskisi herkes beraber harika bir uğurlama oldu bizler için. ”Tren geliyor” anonsuyla yoğun bir sarılma ve öpüşme trafiği yaşandı ve sonunda trenimize yolcuların garipser bakışları altında binerek çantalarımızı yerleştirdik. Çantalarını yerleştiren tırmanış tayfamız dışarıda bekleyen kalabalık destek ekibimize el sallamaya yöneldi ve akabinde bu süper uğurlamanın yorumları eşliğinde 4 saat sürecek olan tren yolculuğuna başladı.Uyku olayımızın etkisiyle yolculuk Arifiye’de 05.45 ‘ te son buldu ve istasyona yakın bir yerde aracımızı beklemeye başladık.06.15’te 7 kişilik tırmanış ekibimizi Doğubeyazıt’a taşıyacak olan aracımız geldi.Şevkiyle Maksud aracın
üzerine kulüp logomuzu,isimlerimizi ve kan gruplarımızı güzelce işlemişler ve aracı tırmanışa hazır hale getirmişlerdi.Bagajların yüklenmesi ve yolculuğa hazır hale gelmemiz saat 07.00 yi buldu.Spor tırmanıcı İsmail ve Mışmış Ali arkada onlar için dizayn edilmiş özel bölüme yolculuklarını yapmak için yerleştiler ve sonunda tam anlamıyla yola çıktık .Müzikli, eğlenceli güzel bir yolculuğa ilk darbe trafik polislerinden geldi ve emniyet kemeri konusuna olan yaklaşımımızı daha hassas kılmak için hemen bir ceza kilitlediler ki bu bizim eğlenceli yolculuk olayımızı hiçte etkilemedi.Yol boyunca gördüğümüz her dere kenarı ve çimenlik alanda İstanbul’dan bizler için hazırlanan yollukları yemek için durduk ki buda yolculuğun uzun sürmesinde etkili oldu.Suşehrinde gece yolculuğuna karşı olduğumuz için 7 kişi 100 ytlden sabah kahvaltısı veren bir otelle anlaşıp sabah 09.00’da yola çıkmak üzere uykularımıza daldık.

22 ŞUBAT 2007

Büyük organizasyonlarda her şey planlandığı gibi olmayabiliyor.08.30 ‘da kalkıp 11.00’de yola çıkmamızda buna en güzel örnek.Erzincan’a girmeden orada şelalesiyle meşhur olan Girvelek diye güzel bir kasabayı gezdik ve tekrar yola koyulduk. Saat 19.00 civarında Doğubeyazıt’ta İsmail’in öğretmen olan akrabası Sezer tarafından davullu zurnalı karşılandık ve bizim için hazırlanmış yemekleri tüketmek üzere evine çıktık.Sezer tarafından bölge okullarının ve öğrencilerinin durumları açısından bilgilendirildik ve orada İsmail’i bırakarak otel aramaya koyulduk.Aslında planımızda ilk gün Sezerin evinde kalmak vardı ama 7 kişinin bir evde kalmasının ve malzemeler için son kontrolleri orada yapmamızın zor olacağı kanısına vardık.İlk olarak dağcıların sık olarak kullandığı İsfahan Otele gittik.Buradaki görevli arkadaş bize odaları gösterdi fakat kaloriferin sadece gündüz yandığı söyledi.Bizde bunun üzerine Tahran Oteli’ne yöneldik. Güzel, yeterli, sıcak ve samimi. Ayrıyetten ucuzda.Bizimle
gerçekten çok iyi ilgilenen Habib ile geceliği 6 kişi 50 ytlden anlaştık ve Doğubayazıtta ilk konaklamamızı yaptık.