 14 Temmuz 2007: İstanbul Sabiha Gökçen havalanından ben, Özgür Konya , Mustafa Özdabak İstanbul-Ankara- Van aktarmalı Pegasus uçuşuyla Van’a hareket ettik. Mutlu Ataç ise, Atatürk havalimanından THY uçuşuyla direkt Van’a geçti. 13:30 da Van’dan Doğubeyazıt aracına binerek Doğu Beyazıt’a doğru harekete geçtik.(Kişi başı 10 YTL)
16:00 Doğubeyazıt’a vardık, Cuma’yla buluşup yemek, izin, ve su işini hallettik yukarda su bulma noktasında arkadaşım Yıldırımın yardımcı olacağını bildiğim için sadece 1,5 lt kişi başı su aldık. Yemekte dahil tüm anlarda pet şişe su içilmesini tüm arkadaşlara tavsiye ettim. 17:30 Geç bir saatte olmasına rağmen Doğubeyazıt’tan hareket ettik. 18:45 te Eli köyünden hazırlanıp Cuma nın kardeşi olan Nuri ile beraber hareket ettik benim planım biraz hızla ilerleyip 3200 e varmaktı. Ama baya hızlı olmamıza rağmen yetişemedik 2800 e kamp atmaya karar verdik. Nuri’lerin yaylasının hemen yanında kamp attık. 20:15 2800’de kamp attık, aç değildik sıcak bir şeyler içip yattık ilk gün için birkaç saatimiz daha olsa 3200 e çıkabilirdik. 15 Temmuz 2007 07:25 Çantalarımızı alıp 3200’e hareket ettik. Tempomuz biraz düşük gerek hava çok sisli gerekse ekip bir gün içinde çok hızlı hareket etti ve yolculuk sonrası yüklü yürüyoruz.. 08:15 de mola verdik. Hava çok fazla kapalı kamp yerine yaklaştık ama tam emin olmadık. 10:10 Yeşil kampa ulaştık hava da yağışta arttı öğlen yemeği için ara verdik, çadırları kurup havanın düzelmesini bekleyeceğiz. Yıldırım la telefonla konuştum hava yukarda daha da kötü. 12:15 Tam çadırlara kurulmuş dinlenirken katırların seslerini duydum, ekiple oturup konuştuk, ve katıları kullanmaya karar verdik, kişisel görüşüm, katır kullanılmaması nın aklimatizasyon konusunda daha fazla yardımcı olduğudur. Ama ekibin daha fazla çantayla yürümesi durumunda yukarda çok kötü olacağını düşündük ve tüm malzemelerimizi katırlara verdik. 3200-4200 sadece yukarı çıkarma için 4 çanta 2 katır da 100 YTL ye taşınacak. 15:30 4200 kamp yerindeyiz, Mutlu ve ben hızlı ca önden gidip çadırları önden kurmaya karar verdik. Arkadan Özgür Konya ve Mustafa Özdabak geliyor. Bir anda hızlı bir dolu yağdı. Özgür ağabeynin çadırının polünün kırılması biraz moralimizi bozdu. Pol doktoruyla işi hallettik ekip çok paniklemeden çadırlarını kurdu ve çadırlarına girdi ama baya bir ıslandık. Dolu yağışı birkaç saat devam etti. Hava biraz açar gibi oldu o sırada da ıslaklarımızı kurutma fırsatı bulduk. Ama ne yazık ki hala zirveyi göremedik. Cuma nın kardeşi metinle konuştuk, hava çok kötü ama yarın onlarla birlikte zirveyi deneyeceğiz. Ekibi kontrol ettim hemen hemen herkezde dolu yağmuru ve rüzgar yememizden kaynaklı ateş var. Bol sıvı almalarını tavsiye ettim. Akşama doğru tekrar baktım Mustafa Özdabak kendini iyi hissetmediğini söyledi. Hırs yapmadığı için kendini tebrik ettim. Sonuçta her gelenin çıkmak zorunda değildir. Bende ufak bir yorgunluk dışında bir şey yok sanırım geçen son 2 haftadır dağda olmam ve Ağrıya 3. gelişimden dolayı daha rahat aklimatize oldum. Bol sıvı ve yemek almamın bunda da önemli bir etkisi var. Gece saat 02 de hareket edilmesine karar verildi. Gece 01 de kalktık ama inanılmaz bir dolu var, Metin “bu havada bir yere gidemeyiz” dedi. Bir yandan içimde umut var, yağarsa hava rahatlayabilir. Tam 02:30 gibi yağış durdu, Mutlu ya da haber verdim hemen hazırlanmaya başladık. Kazma almadık, kar durumunun fazla olduğunu söyledi Metin. 03:30 da Ben, Metin-Zafer (Rehber) 2 Fransız karı-koca, Özgür, Mutlu zirve için kamptan hareket ettik. Hava kapalı ama tipi yok. 4600 de hava biraz daha bozdu. Ekibin temposu yavaş ama çokta kötü değil, Fransız bayan biraz yavaş hareket ediyor. Ekipten ayrılıp öne geçmek istemedim. 08:00 Zirve’deyiz. Platoya çıkınca kötü hava kısa sürede olsa açtı ama zirvede yine berbat hava yüzünden fotoğraf bile çekemedim. Bizden önce gelen Hacettepe li arkadaşlar bizden biraz daha şanslıydı birkaç dakika farkla iyi havayı yakaladılar vedalaştık ve hemen inmeye başladılar. Bizde 2 dakika kadar zirve de kaldık ve hemen inmeye başladık. Ama izler silinmişti ve kısa sürede kaybolduğumuzu Özgür ve ben anlamıştık. Fazlaca sağa kaydığımızı söyledim ekip üşümeye başladı, hemen yabancı bir daire oluşturduk ve bayanı aramıza aldık. Biraz sonra inmeye devam ettik ama doğru vadide olmadığımız kayalardan belliydi. Derken hızlıca kötü havada alçaldık. Bir yan vadinin doğru yer olduğunu anladık. Bu sırada Metin krampon takmamız gerektiğini söyledi. Bizde taktık ve benden iz açmamı istedi bende elimde baton olmasına rağmen (batonla sert karda yürümek bile benim gibi kazmaya krampondan daha fazla güvenen biri için işkenceydi) hızlıca iz açtım ve yan vadiye geçtim. Arkamdan Özgür ve Mutlu geldi biz kramponları çıkarıp bir şeyler yerken bir türlü arkadan diğerleri gelmedi. Sonra birden Metin in Ozan çabuk gel yardım et sesini duydum, Fransız bayan yürüyemeyecek durumdaydı hızlıca kramponlarımı giydim bayanı Mutlu ve Özgür ’ün yardımıyla aldık. Hemen kramponlarını çıkardık sıvı ve yiyecek verdik. Gözlerinden ve hareketlerinden hipotermia ya girmiş olabileceğini düşündüm eşi ellerinin üşüdüğünü söyleyince eldivenlerini çıkartıp koltuk altıma soktum. Biraz ısındırdım sonra kendi eldivenlerimi bayan a verdim. Hızlıca inmemiz gerektiğini söyledim hızlıca indik bayanın çantasını Özgür aldı bende bayanı gözleyerek yavaş yavaş indim bir yandan bayan sendeleyince yakaladım. İlginç olan yerel rehberin bayanla hemen hemen hiç ilgilenmemesiydi. Nerdeyse bizim ekip bayanın sağlığıyla direkt ilgilenir hale gelmiştik. 13:00 4200 kampına vardık. Tüm ekip çok yorulmuştu sağolsun Mustafa bir sürü içecek hazırlamış bizim için çok iyi geldi. Bu gecede burada yatmaya karar verdik. Fransız bayan ve eşi defalarca bana ve ekibe Fransızca teşekkür etti. Çok mutluydum. Onlar katırlarla aşağı indiler. Bizde Yıldırımla muhabbet ettik, uzun süredir görmemiştim. 16 Temmuz 2007 04:25 Dörtte hareket etme kararı vermeme rağmen sanırım ekip çok yoruldu ve biraz gecikmeyle de olsa harekete geçtik. Yolda yaylalarda bir çok kişiyle karşılaştık sanırım arkadaşlar o kısa sürede de olsa yaşadıklarını yazacaklardır. 09:15 te arabayla buluşma yerine geldik ama araba yoktu yarım saat sonra araba geldi. Doğubeyazıtta giyinip birer çay içtikten sonra ben, Özgür ve Mutlu 11:00 otobüsüne bindik. Mustafa Doğubeyazıtta kalacağını söyledi. Mutlu Ağrı’da bizden ayrıldı. Bizde Özgürle 23 saat sürecek bir yolculuğa başladık. Güzel bir faaliyeti hızlı bir şekilde tamamladık. Ozan Ekşioğlu
Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilirler.
Lütfen siteye giriş yapınız ya da kayıt olunuz. |
