|
JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL
Burasıda beyaz bir cennet edasıyla tüm görselliğini önümüze sermişti. Kuzeyin aksine ısı daha ılıman ve arazi daha yayvandı. Yani kuzeydeki dağlara hemen dik vurmak gerekirken, burada yaklaşım daha bir düşük eğimden başlıyordu. Artık Kırgız topraklarındaydık. Khan-Tengrinin güney bölümü yine tüm haşmetiyle kendini sergiliyordu. Güney kısmı daha kolay bir etaptan oluşmasına rağmen, ciddi çığ oluşumları büyük bir engel teşkil ediyordu. Dağın biraz solunda Çapayevin geçit vermez sırtları testere ağzı gibi zirveye uzanıyordu. Ve hemen solunda Maksim Gorki Dağı. Dev yazarın adının bu dev dağa verilmesi ayrı bir güzellik olmuş. Onun da solunda Abalakov Dağı. Ne tarafa başınızı çevirseniz bir sivri ve sizden yüzlerce metre yükseklikteki dağlarla çevrili. Hele birtanesi vardı ki kamp yerinden yüksekliği 3400 irtifada. Efsanevi dağ Popeda. Eğer fotoğraflarını daha önceden görmesem bu dağa kesinlikle itibar etmezdim. Görsel hiçbir güzelliği olmayan, bir dağ sivrisi gibi yükselmeyen, üstü neredeyse dümdüz bir platoya sahipti. Lakin bu dağı diğerlerinden ayıran, insanoğlunun üzerinde yaşadığı efsanevi yaşamlardı. Dağın teknik anlamda çok zorluğu yok. Fakat zirve sırtını oluşturan o platodaki kötü hava koşulları kişi için ölümcül sonuçlar doğurmakta. O sırt hattında yüzün üzerinde cansız beden bulunmakta. Bir o kadarda elini ayağını donduran, kaybeden. Hava uygunsa, çığ riskinide gözönüne alınarak ilerlendiğinde bir sorun teşkil etmiyor. Fakat hava bir patladımı ve siz uygun donanım ve zemini oluşturamazsanız bunu hayatınızla ödeyebiliyorsunuz. O yüzden bu dağa çok tecrübeli dağcılar rağbet etmekte. Kar Leoparı olabilmek içinde beş yedibinlikten biri olan bu dağı çıkmanız gerekiyor. Haydi hayırlısı...
Buralarıda gördükten sonra niyetimiz bir an önce ülkeye dönmekti. Dedikya bekleyenimiz var, özleyeni var... Amma helikopter 4 gün sonra gelecekmiş. Oda hava muhalefetinde bir sorun yaşanmazsa. Biz dumur bir halde şaşkınca ortalarda dolanıyorduk. Sahidende tırmanışı sonlandırdınızmı istediğiniz kadar dinlenik yada enerjik olun kılınız kımıldamıyor. Bu zaman zarfında bol bol dünya ve ülke genelinde aramızda sohbet, tartışma ve geyik döndü. Bol bol besin tüketmeye çalışarak verdiğimiz kiloları süratle almaya başlamıştık bile. Brezilyalıların ünlü dağcılarından biriyle tanıştık, adı Vlidamir. Adamın sekiz tane sekizbinliği var. Everesti üç kez çıkmış. Onu gördüğümüzde Khan- Tengrinin güneyinden çıkmış dönüyordu. İki gün sonrada bir arkadaşıyla Popeda'ya doğru yola koyuldu. Vay anam vaaay. İki defa Kar Leoparı almış bir Rusla tanıştık. Akşam bizi votka içmeye davet edince, bizim tayfa balıklama atladı. Tabii içki şişede durduğu gibi durmuyorki. Yemek çadırında ki kahkalarımız ilerleyen saatlere kadar hatta çalışanlar dahil tüm kamp sakinleri çadırlarına çekilmelerine rağmen devam etti. Razdelyona denerek kadehler vurulup, Rus tarzı kutlamalar başlayınca tayfanın bayağı dağıttığına kanaat getirdim. Ben fazla içemiyorum, ekibi toplama işi bana kaldıda !? Biz ufaktan çadırlarımıza yönelirken, Ruslarda aralarında küçükçe bir tartışmaya girmişti bile... Nedense birkaç akşam sonra İranlı çadır komşularımız aynı gürültüyü yapınca pek bir anlayışla karşılamıştık.
Helikopter kamp alanından uzaklaşmaya başladığında, en ufak görsel bir manzarayı kaçırmamak için adeta küçük dairesel pencerelerine yapışmıştık. Beyaz cennetin yerini yavaşcadan kahve- gri renkler almaya başladı. Sonunda yerini yemyeşil Karkara kampına bıraktı. Bu akşam burada kalmayıp bir an önce Alma-Ata'ya varmak ve uçakta yer bulursak yurda dönmek istiyoruz. Acenta bizi minibüsümüzle beklemedeydi. Yine 8 saatlik bir step yolculuğundan sonra 22' sularında kente vardık. Sonsuz gibi uzayıp giden bozkırları aracımızla geçerken yine derin hayallere dalmıştım. Bir ara yol üzerinde satılan kımızın tadına da vardık.Geçen seneden alışık olduğum bu tada hiçte yabancı değildim. Daha çok süzme yoğurt, ekşi ayran lezzetinde bir tad. Ülkede para birimi Tenge. 100 Tenge = 1TL. Fiyatlar ülkemizle aynı aşamada sayılır. Halbuki Kırgızistanda paramız bayağı değerli. Uçakta gecenin üçünde yer bulduk ama erkene aldığımızdan 90 Euro fark ödeyeceğiz. Kentte konaklama ve gezme imkanımız olmasına rağmen bir an önce ülkeye dönmek istiyoruz. Belki bunda günlerdir aynı yerde mahsur kalmanın etkisi büyük. Uçakta cam kenarına düşmenin sevincini tam olarak yaşayamadım. Sanırım bunda aynı gün içersinde helikopter yolculuğu, ardından 8 saatlik karayolu ve çantalarla hava terminalinde koşturmacamızın yorğunluğu etkendi. Sağ salim ve tek parça halinde ülkeye dönmenin huzuruyla gözlerim yavaşca kapandı. Sanki göz kapaklarımda birer değirmen taşı vardı.
İçimdeyse tarifi imkansız bir burukluk...
|