admin
Yönetici
Yönetici
| Gönderilenler: 41 |  |
|
Rotalar Hakkında bir tartışma - 11/06/2007 08:45
Arkadaşlar haldun aydıngün abimiz sport tırmanış bölgeleri rotaları ve zorlukları ile ilgili birkaç eleştiride bulunmuş ve bu konuda bizde fikirlerimizi yazalım neler düşünüyoruz herkezin görüşünü görelim bende haldun bey e katılıyorum zor rotalara fazla yer verilip kolay rotaları zaman kaybı ve bolt kaybı gibi görülmesine karşıyım herkez kaya tırmanabilir ve bu hakkı insanların elinden almamalıyız...
Haldun aydıngün ün maili :
Ozturk’un hazirladigi Antalya kaya tirmanislari kitabini biraz da ne
bulacagimi tahmin ederek aldim. Oncelikle hemen soyleyeyim cok guzel bir
calisma olmus. Hem ona hem de kitabin cikmasinda emegi gecenlere samimi
olarak, yurekten tesekkur ederim.
Simdi soyleyeceklerim ise tam elestiri degil, ama bir durum ve eksiklik
saptamasi gibi. Aslinda kitapla da bire bir ilgili sayilmaz.
Kitabi elime alip icindeki tum rotalarin dereceleri baktim. Sadece bir tane
IV derece, bir de sanirim IV+ gordum, rotalarin buyuk bir cogunlugu veden
sonra bol miktarda I’lari olan derecelerdeydi. Yani benim icin fazla bir
anlam ifade edemiyorlardi.
Turkiye’deki kaya tirmanisi son 15 yil icinde farkli bir sekilde gelisti ve
tamamen sportif tirmanis haline geldi. Icinde cok fazla yarisma barindirmaya
basladi. Bu durum hem kaya tirmanisindan alinacak hazlari cok daralttigini
hem de bu isten keyif alacak insanlarin sayisini azalttigini iddia ediyorum.
Ozetle soylemek gerekirse, gunumuzde Turkiye’deki kaya tirmanisi
gerektiginden fazla zorlu tarafa kaydi. Gunumuzde yapilan zorlu
tirmanislarin hicbir sakincasi yok. Sakinca goreceli kolay tirmanislarin ve
kaya tirmanisina farkli yaklasimlarin tamamen goz ardi edilmesi. Bunun nasil
bir sakincasi oldugunu gormek icin benim gibi cok uzun yillar araliklarla
Balliya takilmaniz yeterli. Uc dort demirbas Balli emekcisini saymazsak bir
sonraki gidiste kimseleri taniyamadigimi fark ediyorum. Bu durum defalarca
basima geldigi icin sorunun benim hafizamdaki bir zafiyetten degil,
kadrolarin surekli degismesinden kaynaklandigini biliyorum. Cunku Balli’daki
genel gecer kaya tirmanis standardina uzun sure normal bir insanin (yani isi
gucu olan, evlenen, cocuk sahibi olan, kisacasi okulu bitirdikten sonra
birkac seneyi devirmis kisinin) hizmet edebilmesi olanaksiz. Oysa yurt
disinda birkac kucuk kaya tirmanis deneyimim oldu, birisi Ingiltere’de,
digeri ise Almanya’da. Her ikisinde de tirmanilan kayalarin derecesi III’den
basliyordu. Bunu soylerken tahminlerimi belirtmiyorum. Bolgenin rehber
kitaplarinda okudugumu soyluyorum. Boyle oldugu icin de guzel bir hafta sonu
her yastan, her kaliptan insan bir araya gelip guzel bir gun
gecirebiliyorlardi.
Ankara’daki Huseyin Gazi kayalarini bu nedenle cok severim, orada her turden
tirmanisciya hizmet edecek kaya bulunuyor. Her ziyaretimde tirmanmaktan
buyuk bir keyif aldim. Ayni sekilde Sivrihisar’da da cok guzel rotalar var.
Birkac yil once Tunc’un pesinden bir tanesini cikip oldukca keyiflenmistim.
Acikcasi su anda en siki tirmanislari yapan dostlarimizin bir anda imana
gelip kaya duvarlarindaki IV’luk dogal rotalar acacaklarina kesinlikle
ihtimal vermiyorum. Onlar buyuk ihtimalle kendi yollarinda yurumeye devam
edeceklerdir. Dolayisiyla bu isi onlardan beklememek gerekir.
http://www.aydingun.com/H/Doga%20Sporlari/Kaya/
Yukaridaki linki tiklarsaniz konu ile ilgili gecmis yillardan bazi resimler
gelecek.
NEDEN?
Kaya tirmanisi insanin butun kaslarini calistiran, denge duygusunu
gelistiren, tamamen odaklanmasi gerektigi icin zihni cok iyi dinlendiren,
cok keyifli bir ugras. Bu sporun sadece cok antrenmanli kisilerin tekelinde
kalmasi bence bir haksizlik. Ayrica yurt disinda durum boyle degil.
Yukaridaki linki tiklayip, Almanya ve Ingiltere resimlerine bakin. Her turlu
insan orada keyifle sporlarini yapip, egleniyorlardi. Hatta Polonya’da
gittigim dev bir tirmanis duvari hangarinda 15 metrelik, gayet kolay rotalar
vardi. Bizim ulkede kesinlikle goremeyecegimiz kadar kolay yapay rotalardi.
Ciddi bir is gununun sonunda zevkle tirmanmistim (Hangarin baska yerlerinde
ise cok ciddi baska rotalar da vardi haliyle).
Dogal olarak bana gelebilecek bir soru, “peki onca sen neden bu rotalardan
bulmadin?” olurdu. Aslinda bu hakli soruya verecek cevabim su; aslinda o
rotalardan epey bulduk, ama cogu buyuyen Istanbul’un icinde eriyip gitti.
Kanit olarak da yukaridaki linkte 1985 yilindan kalma Maltepe Basibuyuk
tepesindeki tirmanis resimlerimizi gosterebilirim.
Sonuc olarak benimle ayni kaygilari paylasan baska arkadaslar varsa bana
yazmalarini isterim, kim bilir belki de yeterince bir seyler ortaya koyarsak
farkli bir olusum cikaririz.
Haldun Aydingun
|
