8 Ocak 1998 tarihinde Ben Nevis Dağı'nda yaptığımız Ledge Route tırmanışı.

Ertesi gün sevgili dost Engin'i işleri nedeniyle dönmek zorunda olduğu Londra'ya yolcu ettik ve Brian, Efecan ve ben, Ben Nevis'te bir rota tırmanmak üzere yola düştük. Ben Nevis civarın en iri dağı ve en çok tırmanış rotası burada var. Brian'ın külüstür Land Rover jipi ile yürüyüşün başladığı yere varıp, çantaları sırtlandık. Burada Brian Allt'a Mhuillin deresi boyunca ilerlerken görülüyor, uzakta Ben Nevis kütlesi.

Tırmanışların başladığı, dağın dibinde kurulmuş olan CIC- 'Scottish Mountaineering Hut' kulübesinin önündeyiz, bu kulübe aynı zamanda bir kurtarma merkeszi olarak da işliyor. Çığ ve teknik sorunlar nedeniyle Ben Nevis bölgesinde çok kaza olduğunu anlatıyor Brian. Kulübenin önünde hazırlanırken hava fena değil gibi, ama yerde bol taze kar var ve rotalarda hiç buz yok. Dolayısıyla, Brian çığ koşullarının en az olduğu bir sırt rotası olan Ledge Route'a girmemizi öneriyor, biz de tabii ki kabul ediyoruz.

Dikçe bir kulvar ile başlayıp, zor olmayan kayalık bir sırtı izleyen Ledge Route, ortalama 400 metre kadar yükseklikte ve bizim Demirkazık Dağı'nın batı rotasının kış halini, ama daha minyatürünü anımsatıyor. Resimde Brian rota girişindeki dar kulvarı tırmanırken görülüyor.

Kulvarın genişleyip açıldığı yerde tırmanıyoruz. Rotamız biraz batan ve bazen çığ açısından tehlikeli olan kardan sağdaki kayalıklara doğru ilerliyor, bu arada hava da tipik olarak hızla kapatıyor..

Bazen çok keskinleşen bir sırt üzerinde oldukça boşluklu ama zevkli hamlelerle tırmanıyoruz. Tırmanış asla ekstrem olmadan gitmesine rağmen basit bir tırmanış veya yürüyüş değil, aralarda sorulu ve dik pasajlar var..

Ledge Route üzerinde, geniş bir sette ve tipi içinde dinlenme anı..

Ben Nevis Dağı'nın kuzeybatı ucuna, esas sırt hattı üzerine tırmanıp (ki buraya Carn Dearg deniliyor) buradan yoğun bir sis ve hep yandan esen buz gibi tipi içinde esas zirvenin olduğu yere yürüdük. 45 dakikalık bir yürüyüşle, zirvedeki metal kulübeye varıp içinde birşeyler içip yedik. Kulübenin içinde herhangi bir kurtarma durumu için metal sedye ve statik ipler depolanmış.. Ben Nevis Dağı Uludağ'ı andırıyor, bir tarafı dik ve kayalık, diğer yerleri ise yatık ve yumuşiak olan bir dağ..

İnişte, turist rotası olarak da bilinen Red Burn rotası'ndan inerken. Arkada, uzaklarda Atlantik Okyanusu'nun İskoçya içlerine uzanan körfezleri görülüyor. Rota bitip platoya çıkınca kaybolmak çok kolay olduğundan, herkes öncelikle zirve kulubesine ulaşıp buradan pusulayla kerteriz alıyor. Önce 150 metre kadar 231 dereceye, sonra da sabit 281 derece açısında ilerleniyor ve turist rotasına varılıyor.. Bu açılarda inilmezse dağın diğer yanındaki bazı dik uçurumlara ve buz kulvarlarına girilip kaza olması muhtemel. Kısacası pusula kullanmayı bilmek burada son derece hayati.

Ben Nevis Dağı'ndan inişte kullanılması gereken açılar. Bu tür kartları, dağcılık donanımı satan dükkanlar ücretsiz dağıtıyor, mesela bu kart da Brian'ın üye olduğu Lochaber MRT (mountain rescue team- dağ kurtarma takımı) tarafından bastırılmış.

Katkılarından Dolayı Tunç Fındık'a  Teşekkürler  www.tuncfindik.com