Cok zor bir karar olmasina ragmen, uzerinden belki bircogumuz icin kisa ama tarafimca cok uzun gunler sayilabilecek zaman gecmesiyle birlikte, asagidaki konulari paylasmak ihtiyaci hissediyorum. Bu paylasimin ana nedeni son yasadigimiz kuzeybati rotasindaki operasyon sirasinda ekip olarak dagdan geri donmemizin ana nedenleri ve duydugum vicdan azabidir. Bu yazinin ardindan kendi ic hesaplasmam bitmeyecek. Ancak camianin gelismeleri daha net anlamasini saglayarak bir miktar rahatlamis olacagim. Amacim polemik yaratmak degil. Buna ragmen bazi kisi ve kurumlarin yine de bu yazdiklarimi sadece kendi acilarindan degerlendirecegini biliyorum.

Kaza ihbari Camardi ilce jandarma komutanindan geldi. Zaten Aladaglarda hazir durumdaydik. Alt ekibin telefon numarasini bana iletildi ve alt ekiple iki defa telefon gorusmesi yaptim. Bu andan itibaren Camardi ilce jandarma komutaninin sergiledigi tavir ve olaya yaklasimi kesinlikle kendisinden beklenilmesi gerektigi kadar yeterli ve yerinde olmustur. Sayin Ali Demir’in harita bilgisi isteyip istemedigi konusunda bilgim yok. Ancak benim apiskar’a nasil gidebilecegimi ogrenmek istemem takdir edersiniz ki cok ta anlamli degil. Hele kaza gecirmis bir ekibi arayarak bu bilgileri kendisinden istemem ya da istemeye calismam cok anlamsiz. Ki ihtiyaci olan telefon sarjini degerlendirerek alt ekibi bir daha cok onemli olmadikca aramamam gerektigini bilen birisi olarak bunu zaten yapmadim.

Bolgeye ulasmaya calisan ekibimiz bes kisi degil 10 kisiden olusmaktaydi. Aramizda Guclu Ozen, Ercan Kolbakir, Selahattin Gonen ve baska arkadaslar da vardi. Yani ulasmaya calisan ekibin apiskar’a nasil ulasmamiz gerektigi hakkinda alt ekipten bilgi edinmeye calismasi sanirim bir yanlis anlamanin sorunu ortaya cikti ki bu tur yanlis anlamalar olabilir. Bunu sunun icin aciklama ihtiyaci duydum. Bizler AKUT ekibi olarak Aladaglari ve rotalarini biliyoruz. Bundan sonra bize ihtiyaci olabilecek olan arkadaslarin (umarim olmaz) bu konuda rahat olmalarini belirtmen gerekli. Bu aslinda kucuk bir detay. Ancak beni esas rahatsiz eden gelisme bu degil. umarim bu konuda yaniliyor ve yanlis anlasilmiyorumdur.

Arpalik kampina ulastiktan sonra, yasanan gelismeler degerlendirilerek ekibin 5 kisilik bir kisminin bir an once kazazedelere ulasmasinin gerekli oldugu degerlendirildi. Uc arkadasimiz rotayi daha once tirmanmis oldugu icin onlarin verdigi bilgiler dogrultusunda kazazedelilerin yanina ulasabilecegimizi hesaplamistik. Olayin durumunu degerlendirilerek vardigimiz karar, bir an once bolgeye ulasmak ve tahliye islemi yapamasak bile, kazazedelerin durumunu iyilestirmeye calismakti. Yanimizda ki kurtarma malzemelerini arpalikta birakip tirmanis iplerini ve hafif olan sedyeyi alarak yola ciktik. 5 kisinin 400 m statik ipi ve kurtarma malzemelerini tasidiktan sonra kuzeybati rotasina girmesi, tum ekibi tehlikeye atacak bir davranis olurdu.

Amacimiz suratli bir sekilde ulasmaya calismakti. Arpaliktan biraz uzaklastiktan sonra Serhan Pocan telefonla beni aradi. AKUT ekibinin olaya mudahale ediyor oldugu bilgisi yuzunden helikopterlerin havalanmadigini, eger biz geri donmez isek havalanmayacagi bilgisini bana ulastirdi. Kendisinden iki kez dogrulama aldim. Ekip arkadaslarima da telefonu kapatmadan durumu ilettim ve yapilmasi gerekenin tekrar asagiya inip komutana durumu iletmemiz gerektigi kararini aldim. Bu gorusme sirasinda Serhan Pocan’a teknik malzememiz olmadigini konusunda bir bilgi vermedim. Cunku planlanan faaliyet icin yeterli malzememiz vardi. Cadir ve uyku tulumu tasimiyorduk. Cunku amacimiz kazazedelere ulasmakti. Zaten hesabimizi yukarida bes kisilik cadirin oldugunu bilerek yapmistik.

Serhan Pocan’ in talebini bildirmek ve helikopterin gelmesinin gerektigine inandigimizdan geri donduk. Jandarma komutanina durumu ilettik. Komutan durumu degerlendirdi. Bir sure sonra helikopterlerin havalandigini ve 30 dk. sonra burada olacagini bizlere iletti. Biz ekip olarak helikopterin havalanabilmesi icin geri dondugumuze gore, havalandigi haberi bize iletilene kadar beklemek zorundaydik. Ustelik helikopterler havalanmadan geri donup yukariya ulasmaya calismamiz ikilem yaratmaktan baska ise yaramayacakti. Madem iki helikopter, bizim kuzeybati rotasinin girisine ulasmamizdan saatler once bolgede olacakti o zaman ihtiyac duyulursa bizi daha kolay alabilecekleri arpalikta beklemeliydik. Iki helikopterde dagin icine girip bir sure sonra dag evine indi. Bu durumda arpaliktaki ekibin de dag evine inmesi aldigimiz karar sonucu uygun bulundu.

Simdi butun bu yasananlarda beni rahatsiz eden ne?

Helikopterin havalanabilmesi, kazaya mudahale etmek icin yola cikmis bir ekibin geri cevrilmesiyle mi oldu?

Biz geri donmemize ragmen helikopter havalanmasaydi ya da yoldan son anda donmek zorunda olsaydi, bizim ve kazazedelerin dusecegi durum degerlendirildi mi?

Bu senaryonun iyi niyetle yazilmis oldugunu bilerek ve inanarak hareket ettik. Bu gelismeler sonucunda helikopterler havalandi diye biliyoruz. Senaryo islemisti. Ama sonradan duydugum asagidaki gelismeler olaya bakis acimi degistirmistir. Asagidaki sorularimin cevabinin tum camiayla paylasilmasi beni duydugum rahatsizliktan bir miktar kurtaracaktir. Bu rahatsizligin nedeni gerek halkimizin, gerekse dagcilarin bizlere duydugu guvendir. Burada bizlere kelimesi tum Turkiye’deki AKUT ekipleri ve o gun donen ekipte bulunan Hacettepeli dagcilari da kapsamaktadir.