|
Sayfa 14 Toplam: 15
ZİRVE ÇIKIŞI
4200 m. kampında bir gece kalan tırmanışçılar, ertesi gün sabah erkenden zirve çıkışına başlarlar. Zirve çıkışı tek etap halinde yapılır. Zirveye (5165 m.) ulaşıp tekrar kamp yerine geri dönülür. Zirve çıkışı sırasında kamp yükü taşınmadığı için katıra gerek yoktur. Zaten katırların bu etabı çıkmaları da oldukça zordur.
Kamp yerinin hemen üstündeki sırtı takip ederek tırmanış sürdürülür. Belirgin bir patika mevcuttur. Ancak volkanik kaya döküntülerinin arasından geçilen kısa bir bölümde patika gözden kaybolmaktadır. Bizim tırmandığımız dönemde bir gece önce yağan kar, 4650 m.’den sonra patikayı kapattığı için yürüyüş hattı çok belirgin değildi. 4650 m.’de rotayı belirlemek için dikilmiş bir “baba”nın başında ilk molamızı verdik. Bu noktada gerektiğinde bir iki çadır kurulabilecek bir alan var. Daha sonra sırt hattını izleyerek devam eden tırmanış 4750 m.’de gene ufak bir kamp yerinin yanından geçerek devam ediyor. 4900 m.’de Ağrı Dağı’nın sürekli buzulu ile karşılaşılıyor. Buzulun başlangıç yeri bayrak dikilerek işaretlenmiş. Buraya kadar olan tırmanış teknik bir zorluk içermemektedir. Buraya kadar ortalama 4-5 saat süren bir tırmanışla ulaşılabilmektedir.
5122 m.’lik İnönü Zirvesi’nin hemen altında yer alan ve Öküz Deresi vadi buzulunun başlangıç noktası olan bu yerde, buzul üzerinden 100 m. kadar süren bir yan geçiş yapılmaktadır. Bu yan geçiş, kış aylarında sürekli esen sert rüzgarların etkisi ile rotanın cam buz haline dönüşmesi sonucu tehlikeli olabilmektedir. Kış tırmanışları sırasında meydana gelen ve çoğu zaman ölümle sonuçlanan kazaların çoğu bu buzul geçişi sırasında yaşanmıştır. Kış aylarında bu kısım daha teknik tırmanışları gerektirmektedir. Yaz aylarında ise, sert karla kaplı, rahat yürünebilen ve hatta karda ayak izi açılabilen bir yapıda olmaktadır. Bu bölüm geçilirken hangi mevsimde olunursa olunsun kazma ve krampon kullanılması yerinde olur .
Buzul geçişinden sonra, Büyük Plato adı verilen geniş bir düzlüğe çıkılmaktadır. Bu bölümde yer yer derin buz çatlaklarına rastlanabilmektedir. Yağan kar bu çatlakların üzerini kapattığından yürürken dikkatli olunması gerekmektedir. Platodan sonra hafif eğimli az bir tırmanışı takiben zirveye ulaşılmaktadır. Zirvenin hemen altında bir metre yükseklikte buz setleri geçilmektedir. Batı zirvesi de olarak adlandırılan zirvenin en son yapılan ölçümlere göre yüksekliği 5165 m.’dir. Buzul geçişinden itibaren ortalama 1 saat 30 dakika sonra zirveye ulaşılabilmektedir.
4200 m. kampından itibaren zirve tırmanışı ortalama 6-7 saat sürmektedir. Burada verilen tüm süreler ortalama değerler olup, ekiplerin kondisyonlarına, kişi sayısına, hava durumuna ve mevsime göre çok değişebilmektedir .
Ağrı Dağı’nın zirvesinden ve daha önceki kamp yerlerinden cep telefonu ile görüşme yapılabilmektedir. Ancak görüşme yapılamadığı zamanlar da yaşanmaktadır.
GERİ DÖNÜŞ
Geri dönüş rotası, çıkış rotası ile aynıdır. Kabaca çıkışta harcanılan sürenin yarısı kadar, iniş için harcanmaktadır. İniş sırasında ekipler hayli yorgun oldukları için ve zirveye çıkmış olmanın getirdiği gevşeme ile dikkat azalmaktadır. Bu durum olası kazalara davetiye çıkartmaktadır. İnişte, özellikle buzuldan sonraki bölümde taş düşmeleri fazladır. Bu bölümü, kask takarak inmekte yarar vardır.
Zirveden, 4200 m. kampına kadar 3-4 saat arasında inilmektedir .Kampta bir gece kaldıktan sonra, ertesi gün öğleden sonra Eli Köyü’ne doğru hareket ettik. 4200 m. kampından Eli Köyü’ne iniş ortalama 5 saat kadar sürmektedir.
4200 kampından 3200 kampına iniş ise en çok 2 saat almaktadır .
3200 m.den Eli Köyü’ne kadar olan mesafe ise ortalama 3 saat kadar sürmektedir.
Eli Köyü’nden Doğubeyazıt’a ulaşım araba ile yapılmaktadır. 17 km.lik bu yol araba ile 1 saat kadar almaktadır. Dönüş sırasında da askerler köyden itibaren Doğubeyazıt’a kadar ekiplere eşlik etmektedirler.
TIRMANIŞIN ZORLUĞU
Ağrı Dağı’na güney batı klasik rotasından çıkış, teknik bir problem içermemektedir. Ortalama bir kondisyona sahip olan herkes çıkabilir. Ağrı Dağı’nda karşılaşılan ve teorik olarak kısmen bildiğimiz ancak pratik anlamda yabancısı olduğumuz asıl sorun yüksekliğe uyumdur. 5000 m.’lik bir dağa çıkarken, yükseklik hastalığına ilişkin belirtileri yaşamamız kaçınılmazdır. Yükseklik hastalığı, basit sağlık sorunlarından ölümcül rahatsızlıklara kadar değişiklik gösterir. Hepsinde hastalığa neden olan temel olay, düşük hava basıncı nedeni ile havadaki ve dolayısı ile de kandaki oksijen miktarının azalmasıdır.
1989 yılında Ağrı Dağı çıkışı sırasında ölen Halil Yeniçıkan’ın ölüm nedeni, dağa çıkış sırasında akciğer ödemi (şişmesi) sonucu dinlenme ihtiyacı ve bunu izleyen hipotermi (donma) olarak belirlenmiştir.
Bu nedenle ekiplerin iyi aklimatize (yüksekliğe uyum sağlamak) olmaları şarttır. Ağrı Dağı tırmanışı öncesi yapılacak 3000 m.’nin üzeri çıkışların yararı olacaktır. Ağrı Dağı tırmanış programının yapılırken, yavaş yavaş yükselmeyi dikkate alacak şekilde düzenlenmesi ve gerekirse 3200 m. kampında 2 gece kalınıp ikinci gün 4200 m.’ye aklimatizasyon çıkışı yapılmalıdır. Bütün bunlara dikkat edilmesi halinde yaşanacak zorluklar en aza indirilebileceği gibi tırmanış da riske edilmemiş olur.
|
|
Son Güncelleme ( Friday, 29 June 2007 )
|
